Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Αστέρια μου αγαπημένα, καμάρια μου...

Όταν σκέφτηκα να φτιάξουμε ένα ιστολόγιο είχα συγκεκριμένους στόχους. Ή­θε­λα να πετύχουμε αυτό, να εξασκηθούμε σε εκείνο, να κατακτήσουμε το άλλο. Το α­πο­τέ­λε­σμα με ξεπέρασε. Σύντομα η δικτυακή μας πόλη ξέφυγε από τους υ­πο­λο­γι­στές και φώλιασε στις καρδιές μας. Έγινε σημείο αναφοράς στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας, βοήθησε να δείξετε τα ταλέντα, τις ευαισθησίες, τη δη­μι­ουρ­γι­κό­τη­τά σας.


Τώρα πια η Αστερούπολη είμαστε όλοι εμείς. Έχει τις χαρές, τις δυσκολίες, τα α­στεί­α μας. Τρύπωσε στην ψυχούλα μας, βρήκε μια όμορφη γωνιά και δε σκο­πεύ­ει να φύγει! Μου κάνατε το καλύτερο δώρο και προσπάθησα να σας το α­ντα­πο­δώ­σω.

Τα εμπόδια δεν έλειψαν βέβαια. Τα προβλήματα με τους υπολογιστές ή τη δι­κτυ­α­κή σύνδεση μάς επέτρεψαν να δουλέψουμε όλοι μαζί ελάχιστες φορές μέ­σα στη χρονιά. Ίσως ήμασταν το μόνο ιστολόγιο που λειτούργησε προφορικά, μα­κρι­ά α­πό την αίθουσα πληροφορικής. Από την άλλη, ο ελεύθερος χρόνος σας ή­ταν λί­γος. Οι υποχρεώσεις πολλές και η ανάγκη για ΧΠ (χαζολόγημα-παιχνίδι) δι­καί­ω­μα ιερό και απαραβίαστο. Όμως, τα εμπόδια τα συναντάμε όταν πράτ­του­με, όταν δρού­με. Το σημαντικό είναι τι κάνουμε για να τα ξεπερνούμε.


Κι εμείς τα πήγαμε καλά. Η Αστερούπολη είναι χειροποίητη· τη χτίσαμε κομμάτι κομ­μά­τι και δικαίως καμαρώνουμε. Το αποδεικνύουν και τα ενθαρρυντικά μη­νύ­μα­τα που έστειλαν οι δικτυακοί μας φίλοι ανά την Ελλάδα. Πόσο σας κα­μά­ρω­σαν! Τι λόγια όμορφα σάς έγραψαν!


Ως δάσκαλος, τέλος, αισθάνομαι τυχερός που σας συνάντησα και περήφανος που κα­τά­φε­ρα να σας συστήσω σε όλους τους αναγνώστες μας. Νιώθω συγκίνηση ό­ταν σκέφτομαι τους συνεργάτες από άλλα τμήματα που θέλησαν να συμ­με­τά­σχουν σε αυτό το όμορφο ταξίδι. Νιώθω και δυνατός, πολύ δυνατός, που εί­χα την τιμή να γίνω (με τη βοήθειά σας, ε;) μέλος μιας όμορφης και δημιουργικής ο­μά­δας συναδέλφων μου ανά την Ελλάδα. Με τα δικτυακά φιλαράκια, όπως έ­γρα­ψε και ο κ. Παύλος, ο καλός μας φίλος από την Κέρκυρα, «δημιουργήσαμε ένα α­πί­στευ­το δίκτυο συνεργασίας, υποστήριξης και αλληλοβοήθειας. Δίχως ε­πί­ση­μα προ­γράμ­μα­τα και “αφεντικά” πάνω απ’ το κεφάλι μας. Αφιερώνοντας ε­κα­το­ντά­δες ή και χιλιάδες ώρες προσωπικού χρόνου εθελοντικά και με βάση το προ­σω­πι­κό μας μεράκι και την ανάγκη να βοηθήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους μαθητές μας».

Καλό καλοκαίρι, καλή ξεκούραση, καλά μπάνια!


Ο δάσκαλος της Αστερούπολης
Γιώργος Αλιμπέρτης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράφουμε προσεκτικά και ελέγχουμε πριν τη δημοσίευση. Απαγορεύονται τα greeklish (τα σχόλια θα διαγράφονται) και τα ορθογραφικά τέρατα!

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΗΝΑ