Δήμος Αστερούπολης: Blue Star

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Blue Star. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7 Ιουνίου 2011

Οι αστείες ομοιοκαταληξίες (2)

Από την Alice Star και την Blue Star

Μια φορά στην Ιρλανδία
έγινε μια παντρειά
και είχε ξενιτιά
όμως ο γαμπρός
είχε μια δουλειά
στη Λιβαδειά.

Και τα όμορφα τα παλικάρια
πήγαν σε μια Ακαδημία
και είδαν τη θεία
που δούλευε στην εταιρεία
που ήθελε βοήθεια!

Χθες είδα τη Λιλίκα με την προίκα
που είχε μια ψιψίνα
που έφαγε την πίτα
μέσα σε μια σοφίτα
μετά ήρθε η Παναγίτσα
και έδωσε στην ψιψίνα μια δουλίτσα.

Να φάει μια γρανίτα
από αυτές της γειτόνισσας της Μαρίκας
που της έφυγε η προίκα
και της ήρθε μια τσαντίλα
γιατί μύριζε ψαρίλα!

Από την Agi Star και τη Nef Star

Βγήκα στην αυλαία,
κρατώντας μια σημαία,
κουνώντας την κεραία,
φορώντας περικεφαλαία
και μου ’ρθε μια ιδέα,
να πάω στη Νεμέα,
στην Κορέα,
στην Ιτέα
και στο ΙΚΕΑ

Ήταν μια γίδα
διάσχισε τη θυρίδα,
είχε μια ελπίδα
ότι θα διαβάσει εφημερίδα,
γύρισε τη σελίδα
της έβαλε σφραγίδα
για αυτό ήταν ηρωίδα.

Πήγα μια βραδιά
σε αυτήν τη γειτονιά,
είδα μια μηλιά,
της έδωσα μια καρδιά,
πήγαμε στην ξενιτιά
και είδα μια ομορφιά
που τη λέγαν Λιβαδειά
και είχε μια δουλειά
μέσα στη σοδειά

Από τη Myrto Star

Μια βραδιά στη γειτονιά
συνάντησα έναν παπά
που ήταν από τη Λιβαδειά!

Μια φορά κι έναν καιρό
συνάντησα μια αγελάδα
που ήταν μέσα σε μια στάμνα!

Μια φορά πήγα στην Κυλλήνη
και είδα την Αλίκη
να πίνει μια ασπιρίνη!

Από τον George Star, την Κωνσταντίνα
Αστεράκη και τον Van Star

Ήταν μια ηρωίδα
που πήγε σε μια θυρίδα
και της έπεσε η καρύδα.

Ανέβηκε σε μια καμήλα
που βρόμαγε ψαρίλα
και είχε μεγάλη πείνα.
Ήθελε να φάει μια ελεφαντίνα.
Και ύστερα είδε μία χήνα
πήγε στην Αθήνα.
Και έκανε μία γέννα
που την λέγανε Ρένα.

Είχε μία ηλικία
που ήταν αηδία.
Έφτασε μέχρι την Τροία
και έκανε μια μεγάλη απεργία.

Είδε μια ευθεία
που έπεσε η θεία.
Και είχε μία ανανδρία
που της έφταιξε η ανεξιθρησκία
έφτασε στην Εύβοια
και έγινε προδότρια.

Είδε μια εγωίστρια
που βρήκε μια δουλειά
για να γίνει τραγουδίστρια.

Από την Elen Star και την M. Star

Μια φορά και μία ιδέα
ήταν και μια σημαία
που ήταν σε ηλικία,
σαν την Τροία.

Κι πήγε στην εκστρατεία
που έκανε απεργία,
ήρθε η θεία
μαζί με μια χήνα
που κουτούλησε σε μια γωνία.

Ήρθε και μια γίδα
που τη χτύπησε μια καρύδα
και μύριζε ψαρίλα
μπήκε στην καμπίνα μια καμήλα
που είχε κοκκινίλα.

Συνάντησε την ελεφαντίνα
που ήταν απ’ την Κίνα
κι η καμήλα απ’ την Αθήνα.

Από την Connie Star, τον Evg Star,
τον Green Star και τη Life Star

Είδα μια ακρίδα
που την έφαγε μια κατσίκα
που την κλότσησε μια μύγα
που την κράταγε η Μίνα.

Σε μια στιγμή
Είδα την Κική
στην οικοδομή
να φτιάχνει ένα μπαλκόνι

Τακτοποιούσε μια παρανυχίδα
και την έβαλε σε μια γίδα.

Ήταν ένας χάρτης
που ήταν στάχτη
γιατί κάηκε στο τζάκι.

Μια χελώνα έπεσε στο κεφάλι μου
και φώναξα στο κρεβάτι μου!

► ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

23 Μαΐου 2011

Η Αστερούπολη και οι κάθετες πλευρές

Από την Blue Star

Περισσότερες αφίσες για την πόλη μας

14 Απριλίου 2011

Τα απόρρητα μυστικά

Από την Blue Star

Καλό Πάσχα!

Από την Blue Star

Κοντινό πλάνο μέσα στο αβγό

13 Απριλίου 2011

Ένα περιβάλλον χωρίς ρύπανση

Από την Blue Star

21 Μαρτίου 2011

Μάρκος Μπότσαρης

Από την Blue Star

Ο Μάρκος Μπότσαρης γεννήθηκε το 1790 και ήταν γιος του Κίτσου Μπότσαρη. Οι Μποτσαραίοι ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο ονομαστές φάρες που υπήρχε στο Σούλι. Ο γενάρχης της φάρας των Μποτσαραίων ήταν ο Σπυρίδων Μπότσαρης που έλαβε μέρος στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου στο πλευρό του Γεωργίου Καστριώτη Σκεντέρμπεη. Πολέμησαν πολλές φορές νικηφόρα ενάντια στους Τούρκους και στους Τουρκαλβανούς.

Ο Μάρκος Μπότσαρης έμαθε λίγα γράμματα από τον καλόγερο Σαμουήλ. Από μικρό παιδί μισούσε πολύ τους Τούρκους. Ο Μάρκος Μπότσαρης έζησε αρκετό χρονικό διάστημα στην αυλή του Αλή Πασά, ο οποίος έλεγε χαρακτηριστικά για τον Μάρκο ότι «εκείνος εκεί ο αμίλητος θα φάει πολύ Τουρκιά».

Ο Μάρκος Μπότσαρης παντρεύτηκε το 1810 τη Χρυσούλα Χρηστάκη, κόρη του αρματολού Χρηστάκη από την Πρέβεζα. Έκαναν μαζί δυο αγόρια που πέθαναν στη βρεφική τους ηλικία, τον Δημήτριο Μπότσαρη (υπουργός στρατιωτικών το 1859 και το 1866-1867), και δύο κόρες, τη Βασιλική Σισίνη (έπειτα Αντωνοπούλου) και την Αικατερίνη ή Ρόζα Καρατζά.

Για κάποιο χρονικό διάστημα, ο Μάρκος Μπότσαρης ήταν υπαξιωματικός του γαλλικού συντάγματος Αρβανιτών και Αλβανών στην Κέρκυρα. Οι Μποτσαραίοι πολέμησαν αρχικά στο πλευρό του Σουλτάνου κι ενάντια του Αλή Πασά, έχοντας την ελπίδα ότι ο Σουλτάνος θα τους επέτρεπε να ανακτήσουν την πατρίδα τους. Ο αντιπρόσωπος του Σουλτάνου όχι απλά αρνήθηκε ρητά κάτι τέτοιο αλλά το απέρριψε με έντονη περιφρόνηση, λέγοντάς τους «για τους γκιαούρηδες μόνο σίδερα και ξύλο έχει ο Σουλτάνος». Τότε ο Μάρκος Μπότσαρης και οι Σουλιώτες αποδέχτηκαν πρόταση συμμαχίας με τον Αλή Πασά ενάντια στον Σουλτάνο. Στο πλαίσιο της συμφωνίας για συμμαχία αντάλλαξαν ομήρους (ένας από αυτούς ήταν και ο Κώστας Μπότσαρης).

Στις 6 Οκτωβρίου 1820, 300 Σουλιώτες κατευθυνθήκαν από τα Ιωάννινα στην ιδιαίτερη πατρίδα τους και ξεκίνησαν επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα γυναικόπαιδα μαζευτήκαν στο ανοχύρωτο Σούλι, το οποίο είχε εγκαταλειφθεί πριν από 15 χρόνια και ορίστηκε ανώτατος αρχηγός των Σουλιωτών ο Νώτης Μπότσαρης, που έχει χαρακτηριστεί από τους ιστορικούς ως ο Νέστορας των Σουλιωτών. Η πρώτη κίνηση που έκαναν οι Σουλιώτες ήταν να καταλάβουν με τέχνασμα το φρούριο των Βαριάδων, όπου οχυρωθήκαν. Ο Μάρκος Μπότσαρης, γνωρίζοντας ότι οι Τούρκοι που βρίσκονταν κοντά στα Ιωάννινα τροφοδοτούνταν από την Άρτα, επιτέθηκε με 200 Σουλιώτες ιππείς την συνοδεία στις Κομψάδες. Οι Σουλιώτες σκότωσαν μεγάλο πλήθος Τούρκων ιππέων και έστειλαν στο Σούλι τα λάφυρα.

Αμέσως μετά, ο Μάρκος Μπότσαρης κατέλαβε τα Πέντε Πηγάδια, όπου αντιμετώπισε με επιτυχία τουρκικό στρατό που αποτελούνταν από σώμα 5.000 εκλεκτών Αλβανών. Σύμφωνα με τον Pouqueville στη μάχη έπεσαν 280 Τούρκοι και μόλις 10 Έλληνες και οι νικητές μάζεψαν 1.500 όπλα και πολλά λάφυρα. Ο Pouqueville αναφέρει ακόμη ότι ο Μάρκος Μπότσαρης απαγόρεψε στους στρατιώτες τους να στήσουν τρόπαιο από τα κεφάλια των εχθρών και τους έβαλε να ψάλλουν όλοι οι Σουλιώτες το «Σώσον Κύριε τον λαόν σου».

Ο Μάρκος Μπότσαρης, με ενίσχυση 200 πολεμιστών από τους Βαριάδες, πολιόρκησε και κατέλαβε το φρούριο Ριγάσας (ή Ριγιάσα). Τότε αναγκάστηκε και ο Αλή Πασάς, αφού απειλήθηκε, να παραδώσει τα φρούρια του Σουλίου στους Σουλιώτες. Ο Μάρκος Μπότσαρης με τα παλικάρια του και με οπλαρχηγούς από την Ακαρνανία προχωρούν στην Άρτα. Εκεί συνεννοήθηκε με τον οπλαρχηγό Γώγου του Ραδοβιστίου και τον οπλαρχηγό των Τσουμέρκων Ιωάννη Κουτελίδα, να επιτεθούν ταυτόχρονα στο σουλτανικό στρατόπεδο, αλλά η επιχείρηση αυτή ματαιώθηκε επειδή ο Μάρκος Μπότσαρης έπρεπε να επιστρέψει γρήγορα στο Σούλι για να αποτρέψει εισβολή που θα έκαναν οι Τσάμηδες.

Οι νίκες του Μάρκου Μπότσαρη κατά των Τούρκων ακολούθησαν η μία την άλλη: Βαριάδες, Δραμασούς, Κασμηρά, Ραψίστα, Πλάκα, Κομιτσάδες κ.α. Σε κάθε περίπτωση ο Μάρκος Μπότσαρης είχε υπό τις διαταγές του από 200 ως 600 πολεμιστές και ο αντίπαλος στρατός αποτελούταν από μερικές χιλιάδες.

Στις 26 Ιουλίου απόσπασμα Σουλιωτών ξεκινούν την επανάσταση στα Γραμμενοχώρια και κατόπιν ο Μάρκος Μπότσαρης αναγκάζεται να επιστρέψει πάλι στο Σούλι εξαιτίας νέας απιστίας των Τσάμηδων στη συμφωνία ουδετερότητας που είχε καταφέρει ο Νώτης Μπότσαρης παλιότερα.

Η Επανάσταση είχε κηρυχθεί πλέον και στην Νότια Ελλάδα. Ο Μάρκος Μπότσαρης κατέβηκε στην Κόρινθο ζητώντας ενισχύσεις για την Ήπειρο, όμως στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. Μετά την πτώση του Σουλίου, ο Μάρκος Μπότσαρης πάλι ζήτησε από την Ελληνική Κυβέρνηση βοήθεια για τους Σουλιώτες, που συνέχιζαν να έχουν επικεφαλής τον Νώτη Μπότσαρη. Τον Μάρτιο του 1822, κι ενώ βρίσκεται στο Μεσολόγγι, ο Μάρκος Μπότσαρης πληροφορείται ότι το φρούριο Ριγιάσας πολιορκείται πάλι από Αλβανούς και κινδυνεύει να πέσει, χτύπησε δυνατά τους πολιορκητές και τους διασκόρπισε.

Ο Μάρκος Μπότσαρης, μαζί με άλλους οπλαρχηγούς, συμμετείχε στην μάχη της Πέτας, όπου πολέμησε γενναία μέχρι να αναγκαστεί να υποχωρήσει στα Λαγκάδια. Λίγο μετά την παράδοση του Σουλίου με τη συνθήκη της 28ης Ιουλίου 1822, ο Νώτης και άλλοι Σουλιώτες έφτασαν στη Νότια Ελλάδα. Ο Μάρκος κανόνισε να σταλεί η οικογένειά του από τη Ζάκυνθο στην Αγκόνα. Η αυτοθυσία του ήταν τόση που έφτασε να συγχωρέσει τον φονιά του πατέρα του, Γώγο Μπακάλα. Στην πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ομέρ Βρυώνη τον Οκτώβριο του 1822, ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Μαυροκορδάτος ξεχώρισαν ανάμεσα στους υπερασπιστές. Ο Μπότσαρης, με το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων για παράδοση, καθυστέρησε τους Τούρκους και όταν έφτασε η βοήθεια του Γρίβα και του Δεληγιάννη έστειλε μήνυμα στους Τούρκους «αν θέλετε τον τόπο μας ελάτε να τον πάρετε». Τα Χριστούγεννα του 1822 κατάφεραν να αποκρούσουν την τουρκική επίθεση. Τελικά οι επαναλαμβανόμενες πολιορκίες και η ενίσχυση των τουρκικών δυνάμεων οδήγησε τους πολιορκούμενους να αποφασίσουν την Έξοδο του Μεσολογγίου στις 10 Απριλίου 1826.

Ο Μάρκος Μπότσαρης διορίστηκε από την Α΄ Εθνοσυνέλευση στρατηγός στη Δυτική Ελλάδα, αφού ο Βαρνακιώτης προσκύνησε τον Σουλτάνο. Ταυτόχρονα με τον Μάρκο είχαν διοριστεί κι άλλοι στρατηγοί, πράγμα που δημιούργησε δυσαρέσκειες. Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του Μάρκου Μπότσαρη, έσκισε το δίπλωμα διορισμού του λέγοντας ότι όποιος είναι ικανός παίρνει το δίπλωμά του μπροστά στον εχθρό.

Ξεκίνησε επικεφαλής 350 Σουλιωτών και μαζί με άλλους οπλαρχηγούς αντιμετώπισε τον πασά Μουσταφά (ή Μουστάη) από τη Σκόδρα και τη στρατιά του (4.000 ή 5.000 Αλβανοί) στη θέση Κεφαλόβρυσο, ενάμισι χλμ. από το Καρπενήσι. Στις 7 Αυγούστου 1823 (ή, σύμφωνα με άλλες πηγές στις 10 Αυγούστου 1823) ο Μάρκος Μπότσαρης επιτέθηκε πρώτος, θέλοντας να αιφνιδιάσει μέσα στη νύχτα το τουρκικό στρατόπεδο. Αφού είχαν σκοτώσει πολλούς Τούρκους, ο Μάρκος Μπότσαρης πυροβολήθηκε στο κεφάλι, ενώ προσπαθούσε να αιχμαλωτίσει τον πασά. Οι Σουλιώτες του Μάρκου συνέχισαν τον Αγώνα μετά τον θάνατό του, με επικεφαλής τον Κώστα Μπότσαρη.

Στις 10 Αυγούστου 1822 η σωρός του Μάρκου Μπότσαρη θάφτηκε με τιμές στο Μεσολόγγι. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης και ο Μάρκος Μπότσαρης συναγωνίζονταν επάξια στην προσφορά τους στον Αγώνα της Επανάστασης του 1821 και στη στρατηγική ευφυΐα, και ο θάνατός του, γράφει ο Σπυρίδων Τρικούπης, «δίκαια θεωρήθηκε εθνικό δυστύχημα».

ΠΗΓΗ: ;

Περισσότερες βιογραφίες

4 Μαρτίου 2011

Στην γκαλερί της Αστερούπολης (2)

Νέες δημιουργίες έφτασαν στην Αίθουσα Τέχνης της πόλης μας! Απολαύστε τες εδώ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ!

Blue Star

Life Star

Nef Star

Dan Star

► ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

17 Φεβρουαρίου 2011

Στην γκαλερί της Αστερούπολης (1)

Καλώς ήρθατε στην Αίθουσα Τέχνης της Αστερούπολης. Η γκαλερί μας φιλοξενεί σχέδια και ζωγραφιές των αστεριών.

Σας ευχόμαστε να περάσετε καλά και σας περιμένουμε στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης!