Υπάρχουν τρία λαθάκια. Γράψτε τα στα σχόλια!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κων/νος Αστερίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κων/νος Αστερίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
10 Ιουνίου 2011
3 Ιουνίου 2011
Τα φατσάκια
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Κωνσταντίνος Αστερίου
Μία όμορφη μέρα ο Φατσούλης αποφάσισε να πάει στο εμπορικό κέντρο. Ξαφνικά κοιτώντας τις βιτρίνες έπεσε πάνω σε μία οπτασία, την Φατσούλα. Ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα με την πρώτη ματιά. Μετά από λίγες μέρες έκλεισαν το πρώτο τους ραντεβού τους σε μία καφετέρια.
Μίλαγαν και μίλαγαν και ανακάλυψαν ότι είχαν τόσα πολλά κοινά μεταξύ τους! Άρχισαν να βγαίνουν πιο πολύ και στο τέλος αρραβωνιάστηκαν και παντρεύτηκαν! Μάλιστα ο Φατσούλης της έδωσε ένα δακτυλίδι 100.000.000.000 καρατίων!






Μία όμορφη μέρα ο Φατσούλης αποφάσισε να πάει στο εμπορικό κέντρο. Ξαφνικά κοιτώντας τις βιτρίνες έπεσε πάνω σε μία οπτασία, την Φατσούλα. Ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα με την πρώτη ματιά. Μετά από λίγες μέρες έκλεισαν το πρώτο τους ραντεβού τους σε μία καφετέρια.
Μίλαγαν και μίλαγαν και ανακάλυψαν ότι είχαν τόσα πολλά κοινά μεταξύ τους! Άρχισαν να βγαίνουν πιο πολύ και στο τέλος αρραβωνιάστηκαν και παντρεύτηκαν! Μάλιστα ο Φατσούλης της έδωσε ένα δακτυλίδι 100.000.000.000 καρατίων!
Όμορφο εεεεεε;
Παντρεύτηκαν!
Έκαναν και ένα παιδάκι το Φατσάκι!
Και τώρα λίγες στιγμές της οικογένειας!

Η οικογένεια τρώει

Το Φατσάκι κοιμάται

Το Φατσάκι παίζει

Ο μπαμπάς παίζει πιάνο!

Η Φατσούλα πίνει τσάι!

Η Φατσούλα και ο Φατσούλης κοιμούνται στο δωμάτιό τους!
● ● ● ● ●
Η Φατσούλα
γεννήθηκε στην Αστερούπολη από
τον Φάτσαινo και τη Φάτσαινα.
τον Φάτσαινo και τη Φάτσαινα.
Ο Φατσούλης
γεννήθηκε στη Φατσούπολη από τον
Φατσουλένιο και τη Φατσουλένια.
Φατσουλένιο και τη Φατσουλένια.
Το Φατσάκι
γεννήθηκε στην Αστερούπολη από
τον Φατσούλη και τη Φατσούλα.
τον Φατσούλη και τη Φατσούλα.
ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ - ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ
17 Μαΐου 2011
Το μνημόνιο ξαναχτυπά
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου

Τι άλλο να κάνουμε; Οικονομία!
Άσκηση στο βιβλίο της Γλώσσας
Τι άλλο να κάνουμε; Οικονομία!
► ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Ο Tom
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Γεια Αστερούπολη! Σας παρουσιάζω τον Tom! Ελπίζω να τον απολαύσετε!
Και μην ξεχνάμε! ΔΕΝ είναι ξεπατικωσούρα!
Γεια Αστερούπολη! Σας παρουσιάζω τον Tom! Ελπίζω να τον απολαύσετε!
Και μην ξεχνάμε! ΔΕΝ είναι ξεπατικωσούρα!
Η πηγή έμπνευσης από το ντοσιέ μου...
16 Απριλίου 2011
17 Μαρτίου 2011
Μαντώ Μαυρογένους
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Η Μαντώ Μαυρογένους ήταν ηρωίδα της ελληνικής επανάστασης του 1821. Κόρη του εγκατεστημένου στην Τεργέστη Έλληνα μεγαλέμπορου Νικόλαου Μαυρογένους, γεννήθηκε το 1796. Μεγαλώνει στο άνετο αστικό περιβάλλον του πατρικού σπιτιού, που την εξοπλίζει με ξεχωριστή μόρφωση και την επηρεάζει με τις ιδέες του Διαφωτισμού. Η μόρφωσή της, ο εκρηκτικός χαρακτήρας της και η φλόγα για την ελευθερία της Ελλάδας την ανέδειξαν σε μια ξεχωριστή μορφή της επανάστασης.
Λίγο πριν την επανάσταση εγκαταστάθηκε στην Πάρο με τον πατέρα της. Με την έναρξη της επανάστασης έρχεται στη Μύκονο και ξεσηκώνει τους Μυκονιάτες. Με τα καράβια που εξοπλίζει, συμμετέχει στον ναυτικό αγώνα και τις συγκρούσεις με τον τουρκικό στόλο, αλλά ξεκαθαρίζει και την ευρύτερη περιοχή από τους πειρατές. Συντηρεί με δικά της έξοδα εκτός από τα πλοία με τα πληρώματα και σώμα πεζικού. Παίρνει μέρος στις μάχες του Πηλίου, της Φθιώτιδας και της Λειβαδιάς.
Γνωρίζοντας τη γαλλική γλώσσα ήταν η συντάκτρια της συγκινητικής έκκλησης προς τις γυναίκες της Γαλλίας, ζητώντας τη συμπαράστασή τους στον αγώνα και τα δεινά των Ελλήνων. Τιμήθηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου από τον Καποδίστρια και της παραχωρήθηκε σπίτι στο Ναύπλιο.
Στην απελευθερωμένη Ελλάδα, οι πολιτικές ίντριγκες του Κωλλέτη έχουν σαν στόχο και τη Μαντώ. Αποσύρεται απογοητευμένη στην Πάρο το 1840, όπου πέθανε το 1848, φτωχή και λησμονημένη, έχοντας διαθέσει όλη της την περιουσία στον αγώνα της Ελλάδας για απελευθέρωση.
Η Μαντώ Μαυρογένους ήταν ηρωίδα της ελληνικής επανάστασης του 1821. Κόρη του εγκατεστημένου στην Τεργέστη Έλληνα μεγαλέμπορου Νικόλαου Μαυρογένους, γεννήθηκε το 1796. Μεγαλώνει στο άνετο αστικό περιβάλλον του πατρικού σπιτιού, που την εξοπλίζει με ξεχωριστή μόρφωση και την επηρεάζει με τις ιδέες του Διαφωτισμού. Η μόρφωσή της, ο εκρηκτικός χαρακτήρας της και η φλόγα για την ελευθερία της Ελλάδας την ανέδειξαν σε μια ξεχωριστή μορφή της επανάστασης.Λίγο πριν την επανάσταση εγκαταστάθηκε στην Πάρο με τον πατέρα της. Με την έναρξη της επανάστασης έρχεται στη Μύκονο και ξεσηκώνει τους Μυκονιάτες. Με τα καράβια που εξοπλίζει, συμμετέχει στον ναυτικό αγώνα και τις συγκρούσεις με τον τουρκικό στόλο, αλλά ξεκαθαρίζει και την ευρύτερη περιοχή από τους πειρατές. Συντηρεί με δικά της έξοδα εκτός από τα πλοία με τα πληρώματα και σώμα πεζικού. Παίρνει μέρος στις μάχες του Πηλίου, της Φθιώτιδας και της Λειβαδιάς.
Γνωρίζοντας τη γαλλική γλώσσα ήταν η συντάκτρια της συγκινητικής έκκλησης προς τις γυναίκες της Γαλλίας, ζητώντας τη συμπαράστασή τους στον αγώνα και τα δεινά των Ελλήνων. Τιμήθηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου από τον Καποδίστρια και της παραχωρήθηκε σπίτι στο Ναύπλιο.
Στην απελευθερωμένη Ελλάδα, οι πολιτικές ίντριγκες του Κωλλέτη έχουν σαν στόχο και τη Μαντώ. Αποσύρεται απογοητευμένη στην Πάρο το 1840, όπου πέθανε το 1848, φτωχή και λησμονημένη, έχοντας διαθέσει όλη της την περιουσία στον αγώνα της Ελλάδας για απελευθέρωση.
16 Μαρτίου 2011
Αθανάσιος Διάκος
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Αγωνιστής του 1821. H ηρωική του αντίσταση στην Αλαμάνα και ο μαρτυρικός του θάνατος στη Λαμία έγιναν θρύλος στη συνείδηση του λαού μας.
Σε νεαρή ηλικία πήγε ως δόκιμος στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου της Αρτοτίνας. Μερικά χρόνια πριν την Επανάσταση υπηρέτησε στο σώμα των «Τσοχανταρέων» (σωματοφυλάκων) του Αλή Πασά. Μετά το 1820 εκλέχθηκε αρχηγός στο αρματολίκι της Ρούμελης, στη θέση του καταδιωκόμενου Ανδρούτσου, με τον οποίο είχε στενό δεσμό.
Το 1821 ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στη Λιβαδειά. Στη γέφυρα της Αλαμάνας στις 22 Απριλίου 1821 προσπάθησε να ανακόψει την πορεία του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ προς την Πελοπόννησο. Το βάρος της σύγκρουσης έπεσε στον Αθανάσιο Διάκο που έλεγχε τον δρόμο από τη Δαμάστα. Μετά από πολύωρη μάχη, τραυματισμένος στο δεξί χέρι αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους, στις 23 Απριλίου το 1821 μεταφέρθηκε στη Λαμία όπου τον σούβλισαν.
Αγωνιστής του 1821. H ηρωική του αντίσταση στην Αλαμάνα και ο μαρτυρικός του θάνατος στη Λαμία έγιναν θρύλος στη συνείδηση του λαού μας.Σε νεαρή ηλικία πήγε ως δόκιμος στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου της Αρτοτίνας. Μερικά χρόνια πριν την Επανάσταση υπηρέτησε στο σώμα των «Τσοχανταρέων» (σωματοφυλάκων) του Αλή Πασά. Μετά το 1820 εκλέχθηκε αρχηγός στο αρματολίκι της Ρούμελης, στη θέση του καταδιωκόμενου Ανδρούτσου, με τον οποίο είχε στενό δεσμό.
Το 1821 ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στη Λιβαδειά. Στη γέφυρα της Αλαμάνας στις 22 Απριλίου 1821 προσπάθησε να ανακόψει την πορεία του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ προς την Πελοπόννησο. Το βάρος της σύγκρουσης έπεσε στον Αθανάσιο Διάκο που έλεγχε τον δρόμο από τη Δαμάστα. Μετά από πολύωρη μάχη, τραυματισμένος στο δεξί χέρι αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους, στις 23 Απριλίου το 1821 μεταφέρθηκε στη Λαμία όπου τον σούβλισαν.
15 Φεβρουαρίου 2011
Αξιοθέατα της Κύπρου (3)
ΠΑΦΟΣ
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Η ελληνική Μυθολογία μας λέει ότι κάποτε, σε μία εποχή κατά την οποία οι Τιτάνες άρχισαν να χάνουν την κυριαρχία τους, τη θέση τους κατέλαβαν οι ανθρωπόμορφοι θεοί του Ολύμπου, με αρετές, αλλά και αδυναμίες. Τότε, λέει ο θρύλος ότι, στις ακτές ανατολικά της Πάφου, αναδύθηκε η Αφροδίτη, η θεά της Ομορφιάς και του Έρωτα, που χάρισε στο νησί την ομορφιά και τη χάρη της. Στην ίδια τοποθεσία, η μεσαιωνική παράδοση έδωσε το όνομα «Πέτρα του Ρωμιού», καθώς, εκεί, ο βυζαντινός θρυλικός ήρωας Διγενής Ακρίτας άρπαξε με το χέρι του τον βράχο που βλέπουμε σήμερα (μπαίνοντας στην επαρχία της Πάφου από την πλευρά της Λεμεσού) και τον εκτόξευσε κατά των Αράβων εισβολέων τον 10ο μ.Χ. αιώνα η άλλη απόδοση της ιστορίας είναι ότι την πέτρα την πέταξε ένας Τιτάνας.
Οι κάτοικοι του νησιού λάτρεψαν την Αφροδίτη, ακόμη κι όταν στο νησί τους επικράτησε ο χριστιανισμός και η Κύπρος έγινε η πρώτη χριστιανική επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μέχρι τα μέσα του προηγούμενου αιώνα υπήρχε στο χωριό Κούκλια η Εκκλησία της Παναγίας της Αφροδίτισσας, στη θέση όπου κάποτε βρισκόταν ο μεγάλος ναός της θεάς. Η Αφροδίτη δεν έχει ποτέ εγκαταλείψει τον τόπο όπου γεννήθηκε δε λατρεύεται πλέον στους ναούς, όμως η παρουσία της είναι διάχυτη, στη φυσική ομορφιά του νησιού αλλά και στα έργα των ανθρώπων που το κατοίκησαν από το λυκαυγές της ιστορίας.
Το γεφύρι του Τζελέφου
Το γεφύρι του Τζελέφου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Πάφου και συγκεκριμένα στο δάσος της Πάφου. Είναι μία από τις κοιλάδες της Πάφου, που τη διαρρέουν διάφοροι ποταμοί, δημιουργώντας μια μοναδική εικόνα δροσιάς και πράσινου. Το συγκεκριμένο γεφύρι είναι μονότοξο, πέτρινο. Κάτω από το γεφύρι ρέει ο Διάριζος ποταμός.
Το Μεσαιωνικό κάστρο της Πάφου βρίσκεται κοντά στο λιμάνι. Ανάγεται στον 13ο αιώνα, επί εποχής της φράγκικης κατοχής. Κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει το βυζαντινό κάστρο που ονομαζόταν, το κάστρο των 40 Κολόνων. Μετά πέρασε στα χέρια των Οθωμανών, όταν κατέλαβαν τον τόπο, το 1570. Σύμφωνα με μία επιγραφή, οι Οθωμανοί ανακατασκεύασαν το κτίριο, το 1780. Έχει υπαχθεί στους καταλόγους της Ουνέσκο, ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Είναι ανοικτό καθημερινά, όλο τον χρόνο, σε διαφορετικές ώρες, αναλόγως της εποχής. Συγκεκριμένα: Καθημερινά: Ιούνιο-Αύγουστο: 08:00-19:30, Απρίλιο-Μάιο & Σεπτέμβριο-Οκτώβριο: 08:00-18:00, Νοέμβριο-Μάρτιο: 08:00-17:00 Το κόστος εισόδου, για το 2009, είναι 1,71 ευρώ.
Η Πλατεία Κωστή Παλαμά βρίσκεται στην είσοδο του Δημοτικού Κήπου στη πόλη της Πάφου. Η ιστορία της πλατείας ξεκινά από την καθιέρωση των «Παλαμικών», εορτασμοί που διεξάγονται από το 1949 για να τιμηθεί ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Μάλιστα ο τότε δήμαρχος Πάφου αείμνηστος Χριστόδουλος Γαλατόπουλος, ο εμπνευστής των «Παλαμικών» σε ομιλία του είπε: «εκπλήρωσις οφειλομένης τιμής του Ελληνικού Δήμου της πόλης προς τον Μεγάλο Έλληνα». Με αφορμή τα «Παλαμικά» η Πάφος αφιέρωσε στον ποιητή την πλατεία καθώς επίσης απέκτησε μια από τις καλύτερες προτομές του Κωστή Παλαμά, έργο του Έλληνα καλλιτέχνη Μιχάλη Τόμπρου, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν στις 20 Μαΐου του 1951.
Χωριό Αναρίτα
Η Αναρίτα, είναι χωριό της επαρχίας της Πάφου, βρίσκεται στα 105 μέτρα υψόμετρο, είναι ένα από τα πιο αναπτυσσόμενα χωριά της επαρχίας. Το χωριό με πλούσια ιστορία και παράδοση προσπαθεί να διατηρήσει την ταυτότητα του και οι επισκέπτες στο χωριό θα γνωρίσουν τα ήθη και έθιμα της Κύπρου. Οι κάτοικοί του είναι πολύ φιλόξενοι.
Παραλία Πέτρα του Ρωμιού
Η Πέτρα του Ρωμιού βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Λεμεσού και Πάφου, διοικητικά ανήκει στην Πάφο. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της Κύπρου. Η παράδοση λέει ότι εδώ γεννήθηκε η θεά του Ελληνικού Πανθέου Αφροδίτη, από τον άνεμο Ζέφυρο.
Τάφοι των Βασιλέων
Οι Τάφοι των Βασιλέων που βρίσκονται στη νεκρόπολη της Αρχαίας Πάφου, καλύπτουν μια τεράστια έκταση και εδώ, κυρίως κατά την εποχή των Πτολεμαίων, γινόταν η ταφή σημαντικών προσωπικοτήτων της Κύπρου, αλλά όχι των Βασιλέων. Ο χώρος ταφής χρησιμοποιούνταν για αρκετούς αιώνες, και χρονολογούνται πολύ πριν από την εποχή των Πτολεμαίων, από τον 4ο αιώνα π.Χ. από τα Ελληνιστικά και Ρωμαϊκά χρόνια. Από τον περασμένο αιώνα και μέχρι σήμερα, οι αρχαιολόγοι κάνουν ανασκαφές στην περιοχή, προσπαθώντας να βρούνε σκελετούς μέσα στους τάφους.
Και τώρα μία έκπληξη...
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Η ελληνική Μυθολογία μας λέει ότι κάποτε, σε μία εποχή κατά την οποία οι Τιτάνες άρχισαν να χάνουν την κυριαρχία τους, τη θέση τους κατέλαβαν οι ανθρωπόμορφοι θεοί του Ολύμπου, με αρετές, αλλά και αδυναμίες. Τότε, λέει ο θρύλος ότι, στις ακτές ανατολικά της Πάφου, αναδύθηκε η Αφροδίτη, η θεά της Ομορφιάς και του Έρωτα, που χάρισε στο νησί την ομορφιά και τη χάρη της. Στην ίδια τοποθεσία, η μεσαιωνική παράδοση έδωσε το όνομα «Πέτρα του Ρωμιού», καθώς, εκεί, ο βυζαντινός θρυλικός ήρωας Διγενής Ακρίτας άρπαξε με το χέρι του τον βράχο που βλέπουμε σήμερα (μπαίνοντας στην επαρχία της Πάφου από την πλευρά της Λεμεσού) και τον εκτόξευσε κατά των Αράβων εισβολέων τον 10ο μ.Χ. αιώνα η άλλη απόδοση της ιστορίας είναι ότι την πέτρα την πέταξε ένας Τιτάνας.
Οι κάτοικοι του νησιού λάτρεψαν την Αφροδίτη, ακόμη κι όταν στο νησί τους επικράτησε ο χριστιανισμός και η Κύπρος έγινε η πρώτη χριστιανική επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μέχρι τα μέσα του προηγούμενου αιώνα υπήρχε στο χωριό Κούκλια η Εκκλησία της Παναγίας της Αφροδίτισσας, στη θέση όπου κάποτε βρισκόταν ο μεγάλος ναός της θεάς. Η Αφροδίτη δεν έχει ποτέ εγκαταλείψει τον τόπο όπου γεννήθηκε δε λατρεύεται πλέον στους ναούς, όμως η παρουσία της είναι διάχυτη, στη φυσική ομορφιά του νησιού αλλά και στα έργα των ανθρώπων που το κατοίκησαν από το λυκαυγές της ιστορίας.
Το γεφύρι του Τζελέφου
Το γεφύρι του Τζελέφου βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Πάφου και συγκεκριμένα στο δάσος της Πάφου. Είναι μία από τις κοιλάδες της Πάφου, που τη διαρρέουν διάφοροι ποταμοί, δημιουργώντας μια μοναδική εικόνα δροσιάς και πράσινου. Το συγκεκριμένο γεφύρι είναι μονότοξο, πέτρινο. Κάτω από το γεφύρι ρέει ο Διάριζος ποταμός.
Ο ποταμός Διάριζος και το γεφύρι
Το Μεσαιωνικό κάστρο της Πάφου βρίσκεται κοντά στο λιμάνι. Ανάγεται στον 13ο αιώνα, επί εποχής της φράγκικης κατοχής. Κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει το βυζαντινό κάστρο που ονομαζόταν, το κάστρο των 40 Κολόνων. Μετά πέρασε στα χέρια των Οθωμανών, όταν κατέλαβαν τον τόπο, το 1570. Σύμφωνα με μία επιγραφή, οι Οθωμανοί ανακατασκεύασαν το κτίριο, το 1780. Έχει υπαχθεί στους καταλόγους της Ουνέσκο, ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Είναι ανοικτό καθημερινά, όλο τον χρόνο, σε διαφορετικές ώρες, αναλόγως της εποχής. Συγκεκριμένα: Καθημερινά: Ιούνιο-Αύγουστο: 08:00-19:30, Απρίλιο-Μάιο & Σεπτέμβριο-Οκτώβριο: 08:00-18:00, Νοέμβριο-Μάρτιο: 08:00-17:00 Το κόστος εισόδου, για το 2009, είναι 1,71 ευρώ.
Η Πλατεία Κωστή Παλαμά βρίσκεται στην είσοδο του Δημοτικού Κήπου στη πόλη της Πάφου. Η ιστορία της πλατείας ξεκινά από την καθιέρωση των «Παλαμικών», εορτασμοί που διεξάγονται από το 1949 για να τιμηθεί ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Μάλιστα ο τότε δήμαρχος Πάφου αείμνηστος Χριστόδουλος Γαλατόπουλος, ο εμπνευστής των «Παλαμικών» σε ομιλία του είπε: «εκπλήρωσις οφειλομένης τιμής του Ελληνικού Δήμου της πόλης προς τον Μεγάλο Έλληνα». Με αφορμή τα «Παλαμικά» η Πάφος αφιέρωσε στον ποιητή την πλατεία καθώς επίσης απέκτησε μια από τις καλύτερες προτομές του Κωστή Παλαμά, έργο του Έλληνα καλλιτέχνη Μιχάλη Τόμπρου, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν στις 20 Μαΐου του 1951.
Χωριό Αναρίτα
Η Αναρίτα, είναι χωριό της επαρχίας της Πάφου, βρίσκεται στα 105 μέτρα υψόμετρο, είναι ένα από τα πιο αναπτυσσόμενα χωριά της επαρχίας. Το χωριό με πλούσια ιστορία και παράδοση προσπαθεί να διατηρήσει την ταυτότητα του και οι επισκέπτες στο χωριό θα γνωρίσουν τα ήθη και έθιμα της Κύπρου. Οι κάτοικοί του είναι πολύ φιλόξενοι.
Το χωρίο Αναρίτα
Παραλία Πέτρα του Ρωμιού
Η Πέτρα του Ρωμιού βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Λεμεσού και Πάφου, διοικητικά ανήκει στην Πάφο. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της Κύπρου. Η παράδοση λέει ότι εδώ γεννήθηκε η θεά του Ελληνικού Πανθέου Αφροδίτη, από τον άνεμο Ζέφυρο.
Η πέτρα του Ρωμιού
Τάφοι των Βασιλέων
Οι Τάφοι των Βασιλέων που βρίσκονται στη νεκρόπολη της Αρχαίας Πάφου, καλύπτουν μια τεράστια έκταση και εδώ, κυρίως κατά την εποχή των Πτολεμαίων, γινόταν η ταφή σημαντικών προσωπικοτήτων της Κύπρου, αλλά όχι των Βασιλέων. Ο χώρος ταφής χρησιμοποιούνταν για αρκετούς αιώνες, και χρονολογούνται πολύ πριν από την εποχή των Πτολεμαίων, από τον 4ο αιώνα π.Χ. από τα Ελληνιστικά και Ρωμαϊκά χρόνια. Από τον περασμένο αιώνα και μέχρι σήμερα, οι αρχαιολόγοι κάνουν ανασκαφές στην περιοχή, προσπαθώντας να βρούνε σκελετούς μέσα στους τάφους.
Οι τάφοι των Βασιλέων
Και τώρα μία έκπληξη...
12 Φεβρουαρίου 2011
Καρκινική γραφή
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Οι λέξεις «ΑΝΝΑ» και «ΣΕΡΡΕΣ» είναι καρκινικές. Όπως και η λέξη «άλλα» ή «αλλά».
Η γνωστότερη καρκινική επιγραφή είναι η: «Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν» (μετάφραση στα νέα ελληνικά: πλύνε τις αμαρτίες σου, όχι μόνο το πρόσωπό σου) η οποία χαρασσόταν συχνά σε πηγές.
Παρόμοιες επιγραφές είναι οι:
Πολλοί τέτοιοι στίχοι έχουν γραφτεί από Βυζαντινούς, ανάμεσά τους και ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, αλλά και από Λατίνους μοναχούς. Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης γράψει καρκινικές επιγραφές με παράδειγμα την:
Ο χαρακτηρισμός «καρκινική επιγραφή» προέρχεται από την κίνηση του «καρκίνου» (κάβουρα), ο οποίος κινείται πλαγίως, και προκειμένου να προχωρήσει μπροστά πηγαίνει δεξιά-αριστερά-δεξιά-αριστερά. Διαβάζοντας μια καρκινική επιγραφή, το βλέμμα μας πηγαίνει από αριστερά προς τα δεξιά και μετά από τα δεξιά προς τα αριστερά, όπως δηλαδή θα κινείται αν παρακολουθούσε έναν κάβουρα (καρκίνο) να προχωρά.
Οι λέξεις «ΑΝΝΑ» και «ΣΕΡΡΕΣ» είναι καρκινικές. Όπως και η λέξη «άλλα» ή «αλλά».
Η γνωστότερη καρκινική επιγραφή είναι η: «Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν» (μετάφραση στα νέα ελληνικά: πλύνε τις αμαρτίες σου, όχι μόνο το πρόσωπό σου) η οποία χαρασσόταν συχνά σε πηγές.
Παρόμοιες επιγραφές είναι οι:
- ΝΟΜΟΝ, Ο ΚΟΙΝΟΣ, ΕΧΕ ΣΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΟΝ
- ΑΘΛΗΣΑΣ ΗΔΗ ΠΩΛΩ ΠΗΔΗΣΑΣ ΗΛΘΑ
- ΝΟΣΩ. ΣΥ ΟΣ Η ΙΑΜΑ, ΙΗΣΟΥ, ΣΩΣΟΝ
- ΙΕΡΑ ΣΑ ΠΑΡΑ ΧΕΙΛΗ, ΗΛΙΕ, ΧΑΡΑ ΠΑΣΑ ΡΕΙ
- ΣΟΣ ΕΙΜΙ, ΤΙΜΙΕ, ΣΟΣ
- ΣΟΦΑ ΤΑΙ ΚΑΙ ΜΗ, ΓΗ ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΑΦΟΣ
Πολλοί τέτοιοι στίχοι έχουν γραφτεί από Βυζαντινούς, ανάμεσά τους και ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, αλλά και από Λατίνους μοναχούς. Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης γράψει καρκινικές επιγραφές με παράδειγμα την:
IN GIRUM IMUS NOCTE ET CONSUMIMUR IGNI
(Μπαίνουμε σε κύκλο τη νύχτα και μας καταναλώνει η φωτιά
–αναφερόμενο σε έντομα που πέφτουν στη φλόγα, τη νύχτα)
(Μπαίνουμε σε κύκλο τη νύχτα και μας καταναλώνει η φωτιά
–αναφερόμενο σε έντομα που πέφτουν στη φλόγα, τη νύχτα)
Ο χαρακτηρισμός «καρκινική επιγραφή» προέρχεται από την κίνηση του «καρκίνου» (κάβουρα), ο οποίος κινείται πλαγίως, και προκειμένου να προχωρήσει μπροστά πηγαίνει δεξιά-αριστερά-δεξιά-αριστερά. Διαβάζοντας μια καρκινική επιγραφή, το βλέμμα μας πηγαίνει από αριστερά προς τα δεξιά και μετά από τα δεξιά προς τα αριστερά, όπως δηλαδή θα κινείται αν παρακολουθούσε έναν κάβουρα (καρκίνο) να προχωρά.
ΕΙΚΟΝΑ: flickr.com
11 Φεβρουαρίου 2011
Αξιοθέατα της Κύπρου (2)
ΛΕΜΕΣΟΣ
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
H Λεμεσός, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κύπρου (με 228.900 κατοίκους) και έχει το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού κι ένα από τα μεγαλύτερα της Ανατολικής Μεσογείου. Η Λεμεσός είναι σχετικά νεώτερη πόλη, αν και στην περιοχή της βρέθηκαν ίχνη που μαρτυρούν ότι την κατοικούσαν από τα αρχαιότατα χρόνια. Κατά τα βυζαντινά χρόνια ήταν έδρα επισκόπου, και αναφέρεται με τις ονομασίες Θεοδοσίας (ή Θεοδοσιανή) και Νέα Πόλις (Νεάπολις), ήταν εκείνη που άκμασε ανάμεσα σε δυο σημαντικές αρχαίες πόλεις, την Αμαθούντα και το Κούριον.
Στη Λεμεσό αποβιβάστηκε με τα στρατεύματά του ο βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, που κατέλαβε την Κύπρο το 1191. Το 1426 η πόλη καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς πειρατές ενώ κατά καιρούς δέχτηκε και άλλες επιθέσεις από διάφορους εισβολείς. Μεταξύ των μνημείων της που σώζονται, είναι το μεσαιωνικό φρούριο που είχε κτισθεί στις αρχές του 13ου αιώνα. Θαυμαστό αξιοθέατο είναι το Κούριο θέατρο.
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
H Λεμεσός, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κύπρου (με 228.900 κατοίκους) και έχει το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού κι ένα από τα μεγαλύτερα της Ανατολικής Μεσογείου. Η Λεμεσός είναι σχετικά νεώτερη πόλη, αν και στην περιοχή της βρέθηκαν ίχνη που μαρτυρούν ότι την κατοικούσαν από τα αρχαιότατα χρόνια. Κατά τα βυζαντινά χρόνια ήταν έδρα επισκόπου, και αναφέρεται με τις ονομασίες Θεοδοσίας (ή Θεοδοσιανή) και Νέα Πόλις (Νεάπολις), ήταν εκείνη που άκμασε ανάμεσα σε δυο σημαντικές αρχαίες πόλεις, την Αμαθούντα και το Κούριον.
Στη Λεμεσό αποβιβάστηκε με τα στρατεύματά του ο βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, που κατέλαβε την Κύπρο το 1191. Το 1426 η πόλη καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς πειρατές ενώ κατά καιρούς δέχτηκε και άλλες επιθέσεις από διάφορους εισβολείς. Μεταξύ των μνημείων της που σώζονται, είναι το μεσαιωνικό φρούριο που είχε κτισθεί στις αρχές του 13ου αιώνα. Θαυμαστό αξιοθέατο είναι το Κούριο θέατρο.
Το Κούριο θέατρο
10 Φεβρουαρίου 2011
Το μνημόνιο
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Εδώ υπάρχει πρόβλημα!
Απορία στα Μαθηματικά
Εδώ υπάρχει πρόβλημα!
► ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
8 Φεβρουαρίου 2011
Αξιοθέατα της Κύπρου (1)
ΛΑΡΝΑΚΑ
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Η Λάρνακα είναι μια πολύ όμορφη πόλη που έχει πολλά αξιοθέατα όπως λέει και ο τίτλος! Κάποια από αυτά είναι το Κάστρο της Λάρνακας, το Χαλά Σουλτάν και μια πολύ ωραία παραλία τις Φοινικούδες. Το κάστρο χτίστηκε το 1625 για τα χριστιανικά καράβια το οποία αποχαιρέτησαν με κανονιές.
Η κόρη ενός Τούρκου βασιλιά, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο, η Χαλά Σουλτάν είχε ένα άλογο και με αυτό έκανε βόλτες σε ένα αλσάκι. Μια μέρα η πριγκιπέσα έπεσε από το άλογό της και τότε πέθανε. Ο πατέρας της τότε έκανε ένα τζαμί και το ονόμασε σαν την κόρη του.
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Η Λάρνακα είναι μια πολύ όμορφη πόλη που έχει πολλά αξιοθέατα όπως λέει και ο τίτλος! Κάποια από αυτά είναι το Κάστρο της Λάρνακας, το Χαλά Σουλτάν και μια πολύ ωραία παραλία τις Φοινικούδες. Το κάστρο χτίστηκε το 1625 για τα χριστιανικά καράβια το οποία αποχαιρέτησαν με κανονιές.
Το κάστρο όπως ήταν τότε
Η κόρη ενός Τούρκου βασιλιά, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο, η Χαλά Σουλτάν είχε ένα άλογο και με αυτό έκανε βόλτες σε ένα αλσάκι. Μια μέρα η πριγκιπέσα έπεσε από το άλογό της και τότε πέθανε. Ο πατέρας της τότε έκανε ένα τζαμί και το ονόμασε σαν την κόρη του.
To Τζαμί Χαλά Σουλτάν
Στο Τζαμί πρέπει να μπαίνουν όλοι ξυπόλητοι
Οι Φοινικούδες πρωί και βράδυ
3 Φεβρουαρίου 2011
Αυστραλία
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Η Όπερα του Σίδνεϊ είναι ένα μοναδικό κτίριο στην Αυστραλία βρίσκεται στην πόλη Σίδνεϊ και αποτελεί σύμβολο της πόλης. Σχετικά με την κατασκευή ξεκίνησε το 1957. Ο αρχιτέκτονας του κτιρίου ήταν ο Jοrn Utzon. Στην κατασκευή της όπερας από την αρχή αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα. Τεχνικά και πολιτικά. Οι αρχιτέκτονες της Αυστραλίας, οι οποίοι δυστυχώς δε σεβάστηκαν το σχέδιό της Όπερας και αυτό φαίνεται κυρίως στο εσωτερικό. Ο αρχικός προϋπολογισμός των 7 εκατ. $ αλλά κατέληξε στα 100 εκατ. $. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1973.
Ολόκληρο το κτίριο ενεργεί ως ένα γιγάντιο λευκό κύκνο, ο οποίος είναι ακριβώς για να απογειωθεί. Το κτίριο έχει έκταση 2,2 εκτάρια, τα φύλλα για στέγες ζυγίζουν 161.000 τόνους και φθάνοντας σε ύψος 67 μέτρων. Καλύπτονται με ειδικά πλακάκια Σουηδίας, που ο ήλιος λάμπει. Όπερα μπορεί να φιλοξενήσει 1.550 θεατές στην αίθουσα συναυλιών.
Το 1815 ο Francis Greenway πρότεινε την οικοδόμηση μιας γέφυρας από τη βόρεια προς τη νότια παραλία του λιμανιού. Η Νέα Νότια Ουαλία έκαναν στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο διαγωνισμούς για την κατασκευή της γέφυρας. Η Sydney Harbour Bridge άρχισε να κατασκευάζεται το 1924 και χρειάστηκε 1.400 άνδρες, οκτώ χρόνια για να χτιστεί και κόστος 4.200.000$. Σήμερα έχει οκτώ λωρίδες κυκλοφορίας και δύο σιδηροδρομικές γραμμές.
Αφιερωμένο στον παππού μου που είναι από εκεί!
Η Όπερα του Σίδνεϊ είναι ένα μοναδικό κτίριο στην Αυστραλία βρίσκεται στην πόλη Σίδνεϊ και αποτελεί σύμβολο της πόλης. Σχετικά με την κατασκευή ξεκίνησε το 1957. Ο αρχιτέκτονας του κτιρίου ήταν ο Jοrn Utzon. Στην κατασκευή της όπερας από την αρχή αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα. Τεχνικά και πολιτικά. Οι αρχιτέκτονες της Αυστραλίας, οι οποίοι δυστυχώς δε σεβάστηκαν το σχέδιό της Όπερας και αυτό φαίνεται κυρίως στο εσωτερικό. Ο αρχικός προϋπολογισμός των 7 εκατ. $ αλλά κατέληξε στα 100 εκατ. $. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1973.
Ολόκληρο το κτίριο ενεργεί ως ένα γιγάντιο λευκό κύκνο, ο οποίος είναι ακριβώς για να απογειωθεί. Το κτίριο έχει έκταση 2,2 εκτάρια, τα φύλλα για στέγες ζυγίζουν 161.000 τόνους και φθάνοντας σε ύψος 67 μέτρων. Καλύπτονται με ειδικά πλακάκια Σουηδίας, που ο ήλιος λάμπει. Όπερα μπορεί να φιλοξενήσει 1.550 θεατές στην αίθουσα συναυλιών.
Το 1815 ο Francis Greenway πρότεινε την οικοδόμηση μιας γέφυρας από τη βόρεια προς τη νότια παραλία του λιμανιού. Η Νέα Νότια Ουαλία έκαναν στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο διαγωνισμούς για την κατασκευή της γέφυρας. Η Sydney Harbour Bridge άρχισε να κατασκευάζεται το 1924 και χρειάστηκε 1.400 άνδρες, οκτώ χρόνια για να χτιστεί και κόστος 4.200.000$. Σήμερα έχει οκτώ λωρίδες κυκλοφορίας και δύο σιδηροδρομικές γραμμές.
Αφιερωμένο στον παππού μου που είναι από εκεί!
31 Ιανουαρίου 2011
Παρίσι
Από τον Κωνσταντίνο Αστερίου
Το Παρίσι είναι ένα πολύ όμορφο μέρος και εκτός από τον πύργο του Άιφελ έχει και πολλά ακόμα αξιοθέατα όπως το πάρκο του Αστερίξ και του Οβελίξ το πάρκο της Disneyland και την Παναγία των Παρισίων.
Το Παρίσι είναι ένα πολύ όμορφο μέρος και εκτός από τον πύργο του Άιφελ έχει και πολλά ακόμα αξιοθέατα όπως το πάρκο του Αστερίξ και του Οβελίξ το πάρκο της Disneyland και την Παναγία των Παρισίων.
Το πάρκο του Αστερίξ και του Οβελίξ
Το χωριό του Αστερίξ και του Οβελίξ
Η κοινότητα των Γαλατών
Η πύλη της Disneyland το πρωί και το βράδυ
Ο κήπος του ξενοδοχείου της Disneyland
O χάρτης της Disneyland
Το νησί των πειρατών στην Disneyland
Το δάσος του Μόγλη στην Disneyland
Η Παναγία των Παρισίων
Κάποια από τα περίτεχνα γλυπτά που στολίζουν την εκκλησία
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Διαβάστηκαν περισσότερο τον τελευταίο μήνα
-
Αγαπημένα μου αστέρια, Ευτυχώς με ξεπεράσατε πάλι! Στην αρχή, που γράφατε άσχετα πράγματα κάτω από τις αναρτήσεις, νόμιζα ότι δεν είχατε κ...
-
Πολλά τα σχόλια στο πρώτο και στο δεύτερο μέρος της Εκκλησίας του Δήμου μας. Χρειάστηκε, λοιπόν, να δημιουργήσουμε και τρίτη ανάρτηση. Υ...
-
Πολλά τα σχόλια στο πρώτο μέρος της Εκκλησίας του Δήμου μας. Χρειάστηκε, λοιπόν, να δημιουργήσουμε αυτήν τη δεύτερη ανάρτηση. Υπενθυμίζω ...
-
Και τι δεν έχει: | 01 | 02 | | 01 | | 01 | | 01 | 02 | 03 | 04 | | 05 | 06 | 07 | 08 | (Πίνακας Περιεχομένων) ...
-
Στο πρώτο μέρος μιλήσαμε γενικά για τους δήμους, τις περιφέρειες και τις περιφερειακές ενότητες (ΠΕ). Τώρα, μετά από τόσα μαθήματα στην τάξ...
-
Έψαχνα καιρό να βρω έναν ωραίο χάρτη της Ελλάδας. Τελικά, ο επιμένων νικά! Ορίστε: Είναι χρήσιμο να τον συμβουλεύεστε για ό,τι κάνουμε σ...
-
...κι ελπίζω να το σημειώσατε! Υπενθυμίζω ότι κάθε Παρασκευή φέρνουμε στο σχολείο το χαρτί με την « Έρευνα Νο 2 ». ► Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
-
Ένα αστείο μουσικό παιχνίδι! Πατήστε στην εικόνα και φτιάξτε το δικό σας τραγούδι: κάντε κλικ πάνω στα άλογα για να αρχίσουν να τραγουδούν...




























