Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Δικτυακοί φίλοι (6)

Δυο καινούργιοι φίλοι στην Αστερούπολη!
Καλώς ήρθατε!

Τα ΔΕΥΤΕΡΑΚΙΑ μάς έρχονται από την Κομοτηνή (πάλι!) και είναι αποφασισμένα να μας κεντρίσουν το ενδιαφέρον και τη φαντασία παρά τη μικρή ηλικία τους. Επισκεφτείτε τα!

Ιστολόγιο Β΄ τάξης στην Κομοτηνή
(8ο Δημοτικό Σχολείο)

Τα ΕΚΤΑΚΙΑ έρχονται από τη Δυτική Ελλάδα και την ΠΕ Αχαΐας. Γεμάτα χιούμορ, αναζητούν και δημοσιεύουν αστεία βίντεο, ανέκδοτα, παράξενα του κόσμου, μέχρι και καλλιτεχνικά κουτσομπολιά! Προλάβετε να τους επισκεφθείτε, γιατί ετοιμάζονται να μας αφήσουν για το γυμνάσιο!

Ιστολόγιο του ΣΤ2 στο Αίγιο
(1ο Δημοτικό Σχολείο)


Ενημερωθείτε και για τους άλλους
φίλους της Αστερούπολης: [1][2] - [3] - [4] - [5] - [6] - [7] - [8] - [9]

Κατοικίδια από το 8000 π.Χ.!

Αναλύσεις DNA έχουν δείξει ότι τα πρώτα οικόσιτα ζώα εξημερώθηκαν γύρω στο 8000 π.Χ. Πολλά ζώα εξημερώθηκαν έκτοτε σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Ο χάρτης που ακολουθεί προέρχεται από το εξαιρετικό μηνιαίο περιοδικό Science Illustrated (τεύχος Νοεμβρίου 2006):


Εντυπωσιακά δεδομένα! Δεδομένα; Χμ... Μαθηματικά μυρίζομαι... Λοιπόν, κοιτάξτε τι έκανα:
(1) Αποθήκευσα το χάρτη.
(2) Τον μελέτησα.
(3) Ασχολήθηκα με τη χρονολογία εξημέρωσης των ζώων.
(4) Έφτιαξα το παρακάτω κειμενάκι:
10.000 χρόνια στην υπηρεσία του ανθρώπου
     
Σύμφωνα με όσα έχουν ανακαλύψει οι επιστήμονες μέχρι αυτήν τη στιγμή, τα πρώτα οικόσιτα ζώα που εξημερώνονται είναι η κατσίκα και το πρόβατο. Αυτό συμβαίνει περίπου το 8000 π.Χ. στη Μέση Ανατολή (ΝΔ Ασία).
● Μία χιλιετία αργότερα, γύρω στο 7000 π.Χ., εξημερώνονται στην ίδια περιοχή ο χοίρος και η αγελάδα.
● Χίλια χρόνια αργότερα, το 6000 π.Χ., εξημερώνεται η κότα. Αυτό συμβαίνει στην άλλη άκρη της Ασίας, στην Ταϊλάνδη (νοτιοανατολικά).
● Δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα, γύρω στο 4000 π.Χ., η ματιά μας στρέφεται σε δυο άλλες ηπείρους: την Ευρώπη και την Αμερική. Στην Ουκρανία εξημερώνεται το άλογο και στο Περού της Νότιας Αμερικής το λάμα. Εκεί δίπλα, κοντά στη λίμνη Τιτικάκα, εξημερώνεται και το αλπακά.
● Χίλια χρόνια κατόπιν, το 3000 π.Χ., επιστρέφουμε στην Ασία, αλλά στο προσκήνιο μπαίνει και η Αφρική: Στην Κεντρική Ασία εξημερώνεται το γιακ, ενώ πιο κοντά μας, στη ΒΑ Αφρική, ο γάιδαρος.
● Τους επόμενους αιώνες οι Ασιάτες έχουν πολλή «δουλειά». Οι ανάγκες τους τους οδηγούν στην εξημέρωση και άλλων ζώων. Στο Τουρκμενιστάν της Κεντρικής Ασίας εξημερώνεται η καμήλα (2500 π.Χ. περίπου), ενώ πέντε αιώνες αργότερα έρχεται η σειρά της δρομάδας (Άμπου Ντάμπι) και του νεροβούβαλου (Κίνα).
● Τέλος, μετά από 3.000 χρόνια, εξημερώνεται ο τάρανδος. Αυτό γίνεται το 1000 μ.Χ., μάλλον στη Σιβηρία (βόρεια Ασία).

Όποιος έχει διάθεση και χρόνο μπορεί να κάνει κάτι παρόμοιο! Για παράδειγμα:
(1) Να φτιάξει ένα κείμενο σαν το δικό μου. Έτσι θα ελέγξει και για τυχόν λάθη μου! Η ανάρτηση θα μπορούσε να εικονογραφηθεί με μια ιστορική γραμμή, όπου θα υπάρχουν φωτογραφίες των ζώων, χάρτες των περιοχών κτλ.
(2) Να μελετήσει τα δεδομένα και να συντάξει ένα κείμενο σχετικά με το σημερινό πληθυσμό των συγκεκριμένων ζώων. Συνοδευτικά, θα μπορούσε να φτιάξει ένα πινακάκι, μια γραφική παράσταση κ.ά.

Φυσικά ευπρόσδεκτο είναι και οτιδήποτε άλλο σας εμπνεύσει. Π.χ. περισσότερες πληροφορίες για κάποιο από τα ζώα, μια φανταστική συνέντευξη με τους χωρικούς που παλεύουν να εξημερώσουν τις κότες, ένα ποίημα, μια ζωγραφιά...

Για να δούμε! Ξεκουραστήκατε καθόλου ή ...κουραστήκατε από το πολύ παιχνίδι;

ΕΙΚΟΝΑ: http://exeldim.bravehost.com

Γεύση από Σκωτία

Στη ΒΔ Ευρώπη υπάρχουν τα δύο βρετανικά νησιά, η (μεγαλύτερη) Βρετανία και η Ιρλανδία. Εκεί υπάρχουν δύο κράτη, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία.

● Το Ηνωμένο Βασίλειο δε λέγεται Αγγλία ή Μεγάλη Βρετανία (συνηθισμένο λάθος). Αποτελείται από τέσσερις περιοχές· οι τρεις βρίσκονται στη Βρετανία (Αγγλία, Ουαλία, Σκωτία) και η τέταρτη στη Βόρεια Ιρλανδία (λέγεται και Όλστερ).

● Το κράτος της Ιρλανδίας αποτελείται από το υπόλοιπο ομώνυμο νησί.


Μια μικρή γεύση από τις ομορφιές της Σκωτίας μπορείτε να πάρετε στις παρακάτω φωτογραφίες, αλλά και στην παρουσίαση που ακολουθεί:





ΧΑΡΤΗΣ: http://00357.info/com/index/atlas
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: 11ο Δημοτικό Σχολείο Αγίων Αναργύρων (http://11dim-ag-anarg.att.sch.gr)

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ εδώ

Γεώργιος Καραϊσκάκης

Από τον Κώστα Αστεριάδη

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ή Καραΐσκος ήταν Έλληνας επαναστάτης, αρχικά υπήρξε σπουδαίος αρματολός και στη συνέχεια κατέστη κορυφαίος στρατηγός της Επανάστασης του 1821. Το επίθετό του είναι μάλλον υποκοριστικό του Καραΐσκος όπου απαντάται ως οικογενειακό επώνυμο στις επαρχίες Βάλτου, Καρπενησίου, Φαρσάλων, Καρδίτσας, Βόνιτσας κ.ά. Το δε επώνυμο Καραΐσκος είναι σύνθετο από τη τουρκική λέξη «καρά» και Ίσκος. Πιο συγκεκριμένα το κανονικό του επίθετο όπως και του αρματολού πατέρα του ήταν Ίσκος αλλά λόγω της περήφανης και σκληρής προσωπικότητας που διαμόρφωσε στα δύσκολα και δυστυχισμένα παιδικά του χρόνια, προσδόθηκε από όλους σαν αντάξιο προσωνύμιο μπροστά από το επίθετο του, το λήμμα «Καρα» που σημαίνει μεγάλος και φοβερός. Το τελικό του επίθετο Καραϊσκάκης διαμορφώθηκε από το γεγονός ότι λόγω της τουρκικής σκλαβιάς αναγκάστηκε από παιδί να γίνει κλέφτης στα βουνά.


Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στη Σκουληκαριά Άρτας τo 1782 και ήταν νόθος γιος του αρματολού του Βάλτου Δημήτρη Ίσκου ή Καραΐσκου, από τη Δούνιστα (σημερινός Σταθάς Αιτωλοακαρνανίας) και της Ζωής Διμισκή ή Ντιμισκή, από τη Σκουληκαριά Άρτας, ανιψιάς του αρματολού των Ραδοβυζίων Γώγου Μπακόλα. Η μητέρα του, μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μαυροματιώτη, που ήταν ο πρώτος σύζυγός της, έγινε καλόγρια. Ερωτεύτηκε όμως τον Καραΐσκο, και από τον κρυφό αυτόν δεσμό γεννήθηκε ο Καραΐσκάκης. Γι αυτό και του έμεινε το παρατσούκλι «γιος της καλογριάς».

Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα λόγω του οικογενειακού του ιστορικού αλλά και επειδή αναγκάστηκε να ζει μόνος χωρίς την υποστήριξη των γονέων του. Μεγάλη ψυχολογική και κοινωνική πίεση δέχθηκε λόγω του προηγούμενου. Ήταν φιλόνικος, βλάσφημος και βωμολόχος, χαρακτηριστικά που απέκτησε από αυτά τα δύσκολα παιδικά του χρόνια. Από την παιδική του ηλικία ήδη, κάνει τα πρώτα βήματά του σαν Κλέφτης. Ο Καραϊσκάκης γίνεται περισσότερο γνωστός μετά την ενηλικίωσή του. Νεαρός έπεσε στα χέρια του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, όπου και φυλακίσθηκε για παράνομες πράξεις, εκεί όμως έμαθε και κάποια γράμματα. Έτσι αρχικά υπηρέτησε στην αυλή του Αλή Πασά και τον ακολούθησε στην εκστρατεία του κατά του περίφημου Πασβάνογλου, του φίλου του Ρήγα Φεραίου. Στη εκστρατεία εκείνη ο Καραϊσκάκης αιχμαλωτίσθηκε από τις δυνάμεις του Πασβάνογλου και κρατήθηκε για κάποιο χρόνο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην αυλή του Αλή Πασά.

Η πιο σκοτεινή περίοδος της ιστορίας του Καραϊσκάκη θεωρείται η παραμονή του στην αυλή του Αλή Πασά, μέχρι που λιποτάχτησε και πήγε στον Κατσαντώνη, όπως σημειώνει ο Γιάννης Βλαχογιάννης. Λέγεται πως όταν ο Αλή Πασάς ρώτησε κάποτε τον Καραϊσκάκη τι θα ήθελε να του προσφέρει, εκείνος του απάντησε:

«Αν με γνωρίζεις άξιο για αφέντη, κάνε με αφέντη,
αν για δούλο, κάνε με δούλο».

Κατά την πρώτη παραμονή του στην αυλή του Πασά παντρεύτηκε τη Γκόλφω από την οικογένεια των Ψαρογιαννέων από το χωριό Σίντου και απέκτησε την πρωτότοκη θυγατέρα του Πηνελόπη, κατόπιν σύζυγο του Ανδρέα Νοταρά υπουργού του Όθωνα. Στη δεύτερη διαμονή του ασχολήθηκε με το εμπόριο σφαγίων. Τα καλοκαίρια διέμενε οικογενειακά κοντά στην Καλαμπάκα. Από μικρός όμως υπέφερε από φυματίωση και τακτικά μετέρχονταν με γιατροσόφους αλλά και Έλληνες και ξένους γιατρούς. Κατά την διάρκεια της Επανάστασης πήγε στα Επτάνησα για να συμβουλευθεί γιατρούς. Νοσοκόμα του ήταν η περίφημη Μαριώ, νεοφώτιστη τουρκοκόρη που ακολουθούσε το στρατηγό σε όλες του τις μετακινήσεις και επιχειρήσεις και θεωρήθηκε ερωμένη του, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική έρευνα.

Δράση πριν το 1821

Όταν το καλοκαίρι του 1820 πολιορκήθηκε ο Αλή Πασάς από τα σουλτανικά στρατεύματα, ο Καραϊσκάκης παρέμεινε μαζί του και αγωνίσθηκε υπέρ αυτού. Αργότερα όμως προσχώρησε στους πολιορκητές, αλλά γρήγορα απομακρύνθηκε και απ’ αυτούς. Κατάφερε δε τότε να αποσύρει από τα πολιορκούμενα Ιωάννινα την οικογένειά του και να τη στείλει στη νήσο Κάλαμο που τότε θεωρούνταν ασφαλές μέρος για τους Έλληνες αμάχους. Κατά τους πρώτους μήνες του 1821 προσπάθησε να εξεγείρει σε επανάσταση κατά των Τούρκων την περιοχή της Βόνιτσας, στην αρχή ανεπιτυχώς διότι οι προύχοντες της περιοχής θεωρούσαν πως δεν ήταν ακόμη κατάλληλος ο καιρός. Στη συνέχεια πήγε στα Τζουμέρκα όπου εκεί ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης, η οποία διαδόθηκε πολύ γρήγορα στις όμορες επαρχίες και από εκεί στο Μακρυνόρος όπου και συμμετείχε ο ίδιος στις γενόμενες εκεί συμπλοκές.

Δράση 1821-1823

Μόλις ξέσπασε η Επανάσταση ο Γώγος Μπακόλας και ο Καραϊσκάκης έκαψαν τον οχυρό πύργο του χωριού Καλύβια του Μάλιου (επαρχία Ραδοβυζίου). Τα Άγραφα και το αρματολίκι αυτών στα τελευταία χρόνια πριν την Επανάσταση, τα κατείχαν οι απόγονοι του περίφημου Γιάννη Μπουκουβάλα (που πέθανε το 1872). Ο Καραϊσκάκης από νεαρή ηλικία φιλοδοξούσε να γίνει κάποια μέρα καπετάνιος των Αγράφων και το κατόρθωσε πράγματι το 1821 βοηθούμενος και από τον Γιαννάκη Ράγκο και τους περί αυτόν Βαλτινούς, αναγνωρισμένος ακόμη και από τις σουλτανικές αρχές της Λάρισας.

Κάτοχος πλέον των Αγράφων, στην αρχή απέφυγε να προσβάλει τους Τούρκους, υποκρινόμενος υποταγή στον Σουλτάνο προκειμένου να αποφύγει επιδρομές Τούρκων στη περιοχή του. Το 1822 ήλθε σε έντονες προστριβές με τον Γιαννάκη Ράγκο που αξίωνε και αυτός την αρχηγία των Αγράφων. Με την εισβολή των Τούρκων στη Στερεά Ελλάδα (Νοέμβριος 1822) ο Καραϊσκάκης ειδοποίησε από τα Άγραφα τον γέροντα Πανουργιά «ότι διαπραγματεύθηκε προσωρινά με τους Τούρκους να αρχηγέψει στα Άγραφα και έτσι αυτοί να μην έλθουν» ενώ «τα "δικαιώματα" θα τα έστελνε ο ίδιος σ’ εκείνους». Έτσι ενωμένοι ο Καραϊσκάκης με τους Στορνάρη και Γρηγόρη Λιακατά, προέβησαν σε συμφωνία με τον Βαλή της Ρούμελης Χουρσίτ Πασά, εξαγοράζοντας τον καιρό και περιμένοντας τα αποτελέσματα των εκστρατειών του κατά του Μεσολογγίου, κατά της Ανατολικής Ελλάδας καθώς και της εκστρατείας του Δράμαλη. Και «αν χρειάζονται στρατιωτική βοήθεια να τους πέμψει» έγραφε τότε ο Καραϊσκάκης.

Μετά τη λύση της πρώτης πολιορκίας του Μεσολογγίου (31 Δεκεμβρίου 1822) όταν μέρος του στρατού του Ομέρ Βρυώνη και του Κιουταχή χρειάστηκε από το Αγρίνιο να μετακινηθεί διερχόμενο από τα Άγραφα, στρατού του οποίου ηγούνταν οι Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας, Ισμαήλ Χατζή Μπέντου και Άγος, ο Καραϊσκάκης προκατέλαβε με χίλιους περίπου άνδρες την διάβαση και ανάγκασε τους εχθρούς κοντά στον Άγιο Βλάση, να οπισθοχωρήσουν στο Αγρίνιο, μετά από πεισματώδη μάχη. Ο ίδιος στη συνέχεια αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τα Άγραφα και να μεταβεί στην Ιθάκη προκειμένου να συναντήσει έμπειρους γιατρούς για την αντιμετώπιση της φυματίωσης από την οποία έπασχε. Οι γιατροί λίγες ελπίδες ζωής έδωσαν στον ήρωα και του συνέστησαν να μείνει στο νησί.


Επιστροφή - Δίκη

Ο Καραϊσκάκης, νοσταλγώντας τη Ρούμελη και τα Άγραφα, επέστρεψε από την Ιθάκη στο Μεσολόγγι και ζήτησε επίμονα να διορισθεί αρχηγός των ελληνικών πλέον όπλων της επαρχίας των Αγράφων. Αλλά ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος δεν δέχθηκε, θεωρώντας τον εαυτό του ικανό και άξιο στρατηγό αλλά και από αντιζηλία για τις ικανότητες του Καραϊσκάκη. Οι Τζαβελαίοι αλλά και άλλοι οπλαρχηγοί ήταν υπέρ του, ενώ εναντίον του ήταν μόνο ο Μαυροκορδάτος, που ηθελημένα παραγνώριζε τον ήρωα προκειμένου να υποστηρίξει τον περί αυτόν Γιαννάκη Ράγκο. Συνέβησαν τότε και κάποιες συμπλοκές μεταξύ οπαδών του Καραϊσκάκη και Μεσολογγιτών όταν εκείνοι κατέλαβαν το Αιτωλικό και αιφνίδια το Βασιλάδι, τα οποία και αργότερα περιήλθαν στην υπό τον Μαυροκορδάτο διοίκηση του Μεσολογγίου.

Τότε ο Μαυροκορδάτος κατηγόρησε τον Καραϊσκάκη μετά από ομολογία του Κωνσταντίνου Βουλπιώτη, που είχε μεταβεί στα Γιάννενα, ότι: «ο γιος της Καλογριάς είχε στείλει επιστολή στον Ομέρ Βρυώνη με την υπόσχεση να του παραδώσει το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό». Έτσι διόρισε επιτροπή προκειμένου να εξετάσει την «αποκάλυψη προδοσίας».

Στις 30 Μαρτίου 1824 συστάθηκε η παραπάνω επιτροπή και στις 2 Απριλίου 1824 (σε 3 μέρες) εκδόθηκε προκήρυξη των εγκλημάτων του Καραϊσκάκη με τον τίτλο «Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος». Κατά την προκήρυξη που ήταν πράξη διοικητική και όχι δικαστική, η εν λόγω επιτροπή έκρινε τον Καραϊσκάκη ένοχο «εσχάτης προδοσίας» άνευ δίκης. Παρ’ όλα αυτά είναι αμφίβολο αν η απόφαση εκείνη της επιτροπής δημοσιεύθηκε ποτέ. Πάντως ο ήρωας στερήθηκε όλων των βαθμών και των αξιωμάτων του και διατάχθηκε να αναχωρήσει από το Αιτωλικό. Οι δε πολίτες διατάχθηκαν να αποφεύγουν κάθε επικοινωνία με τον «εχθρό της πατρίδας», τον Καραϊσκάκη, εφόσον αυτός «δεν μετανοήσει και προσπέσει στο έλεος των Ελλήνων και ζητήσει συγχώρησιν», θεωρώντας ότι το έλεος των Ελλήνων το εκπροσωπούσε ο Μαυροκορδάτος. Ανάλογη απόφαση δεν είχε προηγουμένως εκδοθεί ούτε κατά των Τούρκων. Έτσι στις 3 Μαΐου 1824 (ανήμερα της έκδοσης της προκήρυξης) ο Καραϊσκάκης με πολλούς οπαδούς του αναχώρησε από το Αιτωλικό και επιχειρώντας ανεπιτυχώς να καταλάβει τα Άγραφα μετέβη στο Καρπενήσι. Στις 27 Μαΐου του ίδιου έτους ζήτησε εγγράφως συγνώμη από τον Α. Μαυροκορδάτο, που όμως δεν εισακούσθηκε. Τελικά στις 25 Ιουνίου 1824 κατέφυγε στο Ναύπλιο όπου η Κυβέρνηση του αναγνώρισε όλους τους βαθμούς και τα αξιώματά του.


Αρχιστρατηγία

Αμέσως μετά την αποκατάστασή του ο Καραϊσκάκης διατάχθηκε από την Κυβέρνηση να εκστρατεύσει στην Ανατολική Στερεά επικεφαλής 300 μισθοφόρων. Επίσης, χωρίσθηκε και η περιοχή των Αγράφων σε δύο τμήματα και το μεν ανατολικό αποδόθηκε στον Καραϊσκάκη, το δε δυτικό στον Γιαννάκη Ράγκο. Έτσι κοντά στα Σάλωνα (Άμφισσα) συγκροτήθηκε το πρώτο ελληνικό στρατόπεδο, ο δε Καραϊσκάκης, που είχε αποκτήσει την γενική εκτίμηση των οπλαρχηγών, εκλέχθηκε από εκείνους «στρατοπεδάρχης απολύτου εξουσίας».

Όμως στα τέλη του 1824 και χωρίς σχετική διαταγή της Κυβέρνησης, ο Καραϊσκάκης έλαβε μέρος μαζί με τον Κίτσο Τζαβέλα και άλλους Ρουμελιώτες στον 2ο εμφύλιο πόλεμο, κατά των λεγομένων ανταρτών, προχωρώντας ο ίδιος στη λεηλασία των οικιών των Ζαΐμηδων στη Κερπινή των Καλαβρύτων. Αμέσως μετά έσπευσε και συμμετείχε στη μάχη του Κρομμυδίου (περιοχή Μεθώνης). Μετά το τέλος του 2ου εμφυλίου πολέμου ο Κωλέττης ενίσχυσε τον Καραϊσκάκη και μ’ άλλους πολλούς Στερεοελλαδίτες από το Μωριά και τη Ρούμελη, εφοδιάζοντάς τον με χρήματα, τρόφιμα και πολεμικό υλικό.

Στις αρχές του Μαΐου του 1825 ο Καραϊσκάκης επανέρχεται στη Στερεά και κατά τα μέσα του καλοκαιριού βρίσκεται σε πλήρη δράση διορισμένος ως γενικός αρχηγός όλων των εκτός Μεσολογγίου ελληνικών στρατευμάτων, κατά τον ίδιο χρόνο που αυτό πολιορκείτο από τον Κιουταχή και έπειτα από τον Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου. Τότε ο Καραϊσκάκης μαζί με τον Τζαβέλα καταστρώνουν ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο περικύκλωσης από ξηράς όλων των των Τούρκων που πολιορκούσαν το Μεσολόγγι, σε συνεννόηση πάντα με τους πολιορκημένους. Το περίφημο εκείνο σχέδιο άρχισε να εκτελείται τμηματικά από τις 21 μέχρι 25 Ιουλίου 1825 χωρίς όμως να ολοκληρωθεί. Επέφερε όμως διακοπή της πολιορκίας ενώ οι απώλειες των Τούρκων υπήρξαν σοβαρότατες, το δε ηθικό των πολιορκημένων αναπτερώθηκε. Στη συνέχεια ο Καραϊσκάκης με 3.000 άνδρες έσπευσε στα Άγραφα όπου εκεί αποδεκάτισε πολλούς Τούρκους καθώς και τουρκίζοντες χριστιανούς. Από εκεί προχώρησε στη περιοχή Βάλτου και μέσω των τουρκικών οχυρωμάτων, διήλθε την «Λάσπη του Καρβασαρά» όπου έδωσε νικηφόρα μάχη (1 Νοεμβρίου 1825) και τελικά στρατοπέδευσε στο Δραγαμέστο (σημ. Αστακός).

Την νύκτα της 10-11 Απριλίου 1826 όταν το προπύργιο της επανάστασης, η πόλη των «ελεύθερων πολιορκημένων», το Μεσολόγγι έπεσε, ο Καραϊσκάκης βρισκόταν ασθενής στον Πλάτανο της Ναυπακτίας. Πάραυτα έστειλε στη «Γέφυρα της Βαρνάκοβας» παρατηρητές να δουν πόσοι και ποιοι σώθηκαν από την ηρωική εκείνη φρουρά του Μεσολογγίου. Παρ’ ότι ο Πλάτανος ήταν έρημος και ο ίδιος ασθενής σε στρώμα, ετοίμασε ψωμί και σφακτά που μοίρασε πλουσιοπάροχα στα «πειναλέα εκείνα λείψανα του Μεσολογγίου».

Στις 17 Ιουνίου ο Καραϊσκάκης μαζί με πολλούς από εκείνους του μαχητές φθάνει στο Ναύπλιο. Η Επανάσταση ήδη στη Δυτική Στερεά είχε σβήσει και στην Ανατολική μόνο η Ακρόπολη των Αθηνών, η Κάζα και τα Δερβενοχώρια κατέχονταν από τους Έλληνες. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, αν και βρισκόταν σε προχωρημένο στάδιο φυματίωσης, υπό την θεραπεία του ελβετού γιατρού Baily, πρότεινε στην εδρεύουσα «Διοικητική Επιτροπή» να αναλάβει ο ίδιος τον αγώνα στην Στερεά. Είχε όμως προσκληθεί και από τον Κριεζώτη και από τον Βάσσο, που δρούσαν ήδη στην Αττική και στην Ελευσίνα. Ο Α. Ζαΐμης, πρόεδρος της νεοπαγούς Διοικητικής Επιτροπής, θεώρησε τον «Γιο της Καλογριάς» ως τον αξιότερο στρατιωτικό για την γενική αρχιστρατηγία και τον αναγνώρισε ως αρχιστράτηγο, παρότι είχε παλαιότερα κατατρεχθεί από εκείνον και είχε υποστεί λεηλασία της οικίας του.

Στις 19 Ιουλίου 1826 ο Καραϊσκάκης επικεφαλής 680 περίπου ανδρών ξεκίνησε από το Ναύπλιο για την Στερεά στην οποία είχε εισβάλει ο Ομέρ Πασάς (της Καρύστου) και ο Κιουταχής (από Θήβα). Πολύ σύντομα ο Κιουταχής, λόγω της στρατιωτικής δεινότητας του Καραϊσκάκη, βρέθηκε από πολιορκών σε θέση πολιορκούμενου. Με υπόδειξη του Καραϊσκάκη συγκροτήθηκε στην Ελευσίνα γενικό ελληνικό στρατόπεδο. Στις 5-7 Αυγούστου του ίδιου έτους επήλθε η πρώτη αψιμαχία στο Χαϊδάρι, την οποία ακολούθησαν κι άλλες, φοβούμενος ο Κιουταχής την κατά μέτωπο επίθεση από τα κυκλωτικά πάντα σχέδια του Καραϊσκάκη. Στις αψιμαχίες εκείνες ο Καραϊσκάκης και ο Φαβιέρος διαφώνησαν περί της τακτικής του πολέμου. Όταν όμως ο Κιουταχής κατέλαβε την κάτω πόλη των Αθηνών, ο Καραϊσκάκης ενίσχυσε την φρουρά της Ακρόπολης με περιορισμένο σώμα υπό τον Κριεζώτη που κατάφερε και εισήλθε στις 10 Οκτωβρίου 1826. Τον ίδιο μήνα και 15 μέρες μετά (25 Οκτωβρίου) ο Καραϊσκάκης εκστράτευσε στη Βοιωτία, στη Φθιώτιδα και στη Φωκίδα, απ’ όπου και απέκοψε τις τουρκικές εφοδιοπομπές, ολοκληρώνοντας έτσι τον αποκλεισμό του ανεφοδιασμού των Τούρκων.

Νικηφόρες πορείες

Προχωρώντας στη συνέχεια στην πολιορκία των πύργων της Δόμβραινας, διέταξε να αρχίσει και η προσβολή των Τούρκων που βρίσκονταν στην πεδιάδα του χωριού (12 Νοεμβρίου 1826). Δύο μέρες μετά μεταφέρει το στρατόπεδό του από την Δόμβραινα και την Κεκόση στη Μονή Δομπού του Αγίου Σεραφείμ και από εκεί στη Μονή του Όσιου Λουκά και στις 18 Νοεμβρίου στρατοπεδεύει στο Δίστομο, έχοντας ολοκληρώσει εκκαθαρίσεις σε όλη την περιοχή. Τις κυκλωτικές αυτές κινήσεις αντιλαμβάνεται γρήγορα ο Κιουταχής και ειδοποιεί να σπεύσουν σε βοήθειά του ο Μουσταφάμπεης από την Αταλάντη και ο Καχαγιάμπεης που ήταν νοτιότερα, οι οποίοι και ενώνοντας τις δυνάμεις τους έσπευσαν να καλύψουν τα νώτα των Τούρκων που πολιορκούσαν την Ακρόπολη.

Στις 18 Νοεμβρίου 1826 ο επικεφαλής των τουρκαλβανικών σωμάτων Μουσταφάμπεης στρατοπεδεύει στη Δαύλεια δίπλα στην Μονή της Ιερουσαλήμ προκειμένου να διανυκτερεύσει, προτιθέμενος την επομένη να φθάσει στην Άμφισσα μέσω Αράχοβας. Ο Καραϊσκάκης πληροφορούμενος τις κινήσεις και τις προθέσεις αυτές, την νύχτα της 18ης προς 19η Νοεμβρίου, σπεύδει με 560 άνδρες και προκαταλαμβάνει την Αράχοβα, την οποία οχυρώνει με την αμέριστη βοήθεια των κατοίκων. Στις έξι ημέρες που ακολούθησαν (19-24) οι μάχες που δόθηκαν εντός και εκτός της Αράχοβας υπήρξαν συντριπτικές για τους Τούρκους, που από 2.000 που ήταν, μόλις που διασώθηκαν περί τους 300. Στις μάχες εκείνες σκοτώθηκαν και τέσσερις Τούρκοι αρχηγοί σωμάτων: ο Μουσταφάμπεης, ο αδελφός του Καριοφίλμπεης, ο Ελζάμπεης καθώς και ο Κεχαγιάμπεης. Δυτικά του Ναού του Αγίου Γεωργίου της Αράχοβας, στο τέλος των μαχών, ο Καραϊσκάκης έστησε πυραμίδα από 1.500 κεφάλια τουρκαλβανών στρατιωτών.

Στη συνέχεια, διαβλέποντας πως ο Κιουταχής δεν θα μπορέσει να συνεχίσει την πολιορκία χωρίς ανεφοδιασμό, συνεχίζει τις εκκαθαρίσεις των περιοχών της Στερεάς. Αρχές Δεκεμβρίου εισέρχεται στο Τουρκοχώρι το οποίο και καταλαμβάνει ενώ με τα ίδια του τα χέρια φονεύει τον Μεχμέτ Πασά, τα δε λείψανα του στρατού εκείνου τα καταδιώκει μέχρι τη Βουδουνίτσα. Στις αρχές Φεβρουαρίου 1827 ανάγκασε και τον Ομέρ Πασά της Εύβοιας που είχε σπεύσει εναντίον του να παραιτηθεί του αγώνα και να επιστρέψει νικημένος στην έδρα του.

Στις 23 Φεβρουαρίου 1827 ο Καραϊσκάκης επιστρέφει στην Ελευσίνα αφού είχε ελευθερώσει όλη την Στερεά Ελλάδα, εκτός του Μεσολογγίου, της Βόνιτσας και της Ναυπάκτου.

Το τέλος

Όταν ο Αρχιστράτηγος Καραϊσκάκης επέστρεψε μετά την τετράμηνη νικηφόρα περιοδεία του, έχοντας χίλιους περίπου άνδρες, στην Ελευσίνα, μετέφερε το στρατόπεδό του στο Κερατσίνι στα υψώματα του οποίου έχτισε «ταμπούρια» (μικρές οχυρώσεις) όπου επανειλημμένα δέχθηκε επιθέσεις των Τούρκων, ιδιαίτερα στις 4 Μαρτίου 1827. Τον ίδιο χρόνο 2.000 Πελοποννήσιοι υπό τον στρατηγό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τους Πετμεζάδες, Σισίνη κ.ά. οπλαρχηγούς φθάνουν σε επικουρία του Αρχιστρατήγου.

Στις αρχές του Απριλίου του 1827 προσήλθαν και οι διορισμένοι από την Συνέλευση της Τροιζήνας (Κυβέρνηση), «στόλαρχος πασών των ναυτικών δυνάμεων», Κόχραν μαζί με τον Τσωρτς, «διευθυντή χερσαίων δυνάμεων» προκειμένου να συνδράμουν τον Αγώνα. Με τους δύο αυτούς ξένους ο Καραϊσκάκης βαθμιαία περιήλθε σε έριδες, τόσο για την τακτική του πολέμου, όσο και κατά την οργάνωση για την κατά μέτωπο επίθεση. Οι διορισμοί των ξένων εκείνων προσώπων υπήρξαν αναμφίβολα το μοιραίο σφάλμα που ανέτρεψε την έκβαση του Αγώνα. Και τούτο διότι προσπαθούσαν να εφαρμόσουν τακτικές οργανωμένου στρατού αγνοώντας τις τακτικές των Ελλήνων, την ψυχολογία τους, αλλά και τις μορφολογικές δυνατότητες της περιοχής, επιζητώντας την έξοδο με κατά μέτωπο επίθεση σε πεδιάδα, επειδή ακριβώς, δεν γνώριζαν το είδος αυτό του πολέμου που επιχειρούσαν μέχρι τότε οι Έλληνες. Έτσι η ανάμιξη αυτών στις πολεμικές ενέργειες με ταυτόχρονες διαταγές του ενός και του άλλου παρέλυσαν τις διαταγές του Καραϊσκάκη.

Αυτό οδήγησε τον Αρχιστράτηγο να επεμβαίνει προσωπικά μέχρι αυτοθυσίας σε όλες τις συμπλοκές, ακόμη και τις μικρότερες, ένα ακόμη μοιραίο σφάλμα των περιστάσεων εκείνων. Αυτό το αντελήφθη ο Κολοκοτρώνης ο οποίος και διαμήνυσε στον Καραϊσκάκη να αποφεύγει τις άσκοπες αψιμαχίες και ακροβολισμούς για να μη φονεύονται και οπλαρχηγοί τους οποίους «κυνηγά το βόλι». Ο Κολοκοτρώνης του τόνιζε μάλιστα ότι είναι ανάγκη «να σώσει τον εαυτόν του για να σωθεί και η πατρίδα». Ο Καραϊσκάκης όμως έχοντας ατίθασο χαρακτήρα, παρά τις συστάσεις και παρά την κατάσταση της υγείας του αποφάσισε να ανακόψει τους ακροβολισμούς των Τούρκων.

Η επιχείρηση ορίσθηκε να πραγματοποιηθεί τη νύχτα της 22ας προς την 23η Απριλίου 1827, έχοντας συμφωνήσει κανείς να μην ξεκινήσει άκαιρα τους πυροβολισμούς πριν δοθεί το σύνθημα για γενική επίθεση. Το απόγευμα της 22ας Απριλίου ακούστηκαν πυροβολισμοί από ένα κρητικό οχύρωμα. Οι Κρητικοί προκαλούσαν τους Τούρκους και καθώς εκείνοι απαντούσαν οι εχθροπραξίες γενικεύτηκαν. Ο Καραϊσκάκης, παρότι άρρωστος βαριά, έφτασε στον τόπο της συμπλοκής. Εκεί μια σφαίρα τον τραυμάτισε θανάσιμα στο υπογάστριο. Οι γιατροί που ανέλαβαν την περίθαλψή του, γρήγορα κατάλαβαν ότι θα κατέληγε.

Ο ήρωας μεταφέρθηκε στο στρατόπεδό του στο Κερατσίνι και αφού μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων, υπαγόρευσε τη διαθήκη του που ιδιόχειρα υπέγραψε. Η τελευταία κουβέντα που είπε στον συμπολεμιστή του Στρατηγό Μακρυγιάννη, όταν ο τελευταίος πήγε να τον επισκεφτεί, ήταν «Εγώ πεθαίνω. Όμως εσείς να είστε μονοιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα».

Την επομένη στις 23 Απριλίου 1827 ο Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του. Η σορός του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα όπου ετάφη και θρηνήθηκε από το πανελλήνιο.

Αναφέρεται πως όταν ο Κολοκοτρώνης έμαθε τον θάνατο του Καραϊσκάκη «κάθισε σταυροπόδι» και μοιρολογούσε σαν γυναίκα.

Μετά το θάνατο του Καραϊσκάκη ανέλαβαν ο Κόχραν με τον Τσώρτς την διοίκηση της διεξαγωγής της μάχης στη πεδιάδα του Φαλήρου όπου και ακολούθησε η ολοκληρωτική καταστροφή του Ανάλατου, στη σημερινή περιοχή Φλοίσβου (Φαλήρου) όπου είχαν οι Τούρκοι παρασύρει τους Έλληνες μέχρι που τους περικύκλωσαν. Ακολούθησε η διάλυση του ελληνικού στρατοπέδου της Ακρόπολης και η ανακατάληψή της και η διάλυση και του στρατοπέδου του Κερατσινίου.


ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ εδώ

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Τσίου τσίου!

Να μια ωραία παρουσίαση του PowerPoint! Κάντε κλικ στις φωτογραφίες των πουλιών (όχι αλλού!) και ακούστε τι έχουν να σας πουν...

Πατήστε στην εικόνα και ανοίξτε ή αποθηκεύστε το αρχείο

ΠΗΓΗ: 11ο Δημοτικό Σχολείο Αγίων Αναργύρων (http://11dim-ag-anarg.att.sch.gr)

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Έγραψαν για μας - Τιμητικό!

Το ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ συνήθως μας γεμίζει χαρά με τις αναρτήσεις, τα παιχνίδια αλλά και τους πολλούς κι ενδιαφέροντες συνδέσμους που μας προτείνει. Όρεξη (και χρόνο) να χουμε...

Αυτήν τη φορά, ωστόσο, καμαρώσαμε κιόλας: μια ολόκληρη ανάρτηση είναι αφιερωμένη στην πόλη μας και στα αστέρια με τις μαγικές πένες!

Μπράβο, παιδιά!

 Αστέρια της τάξης μας, 
 αστέρια συνεργάτες μας, 
 συγχαρητήρια! 


Δείτε την ανάρτηση εδώ, σχολιάστε την
και πλοηγηθείτε στο πλούσιο υλικό που μας προσφέρουν
η κ. Βανέσσα και τα απίθανα τεταρτάκια της...

ΥΓ. Εννοείται ότι τα ιστολόγια
που μας αρέσουν έχουν μια θέση
στα «Αγαπημένα» μας!

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Αρχελών

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Σήμερα πήγα στην Γλυφάδα στο Αρχελών που είναι ένας σύλλογος για την προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας Καρέτα-Καρέτα.


Εκεί πέρα προστατεύονται χελώνες Καρέτα-Καρέτα από εθελοντές Έλληνες και από ανθρώπους που είναι από άλλες χώρες, και θέλουν να βοηθήσουν στην επιβίωση της πανέμορφης χελώνας που είναι είδος προς εξαφάνιση. Όλοι τους προσπαθούν να τις βοηθήσουν όσο πιο πολύ μπορούν με την αγάπη τους και την φροντίδα τους προς τις χελώνες. Οι χελώνες ζουν για λίγο ή για πολύ καιρό μέσα εκεί επειδή έχουν πάθει ατυχήματα ενώ κολυμπούσαν μέσα στην θάλασσα. Δηλαδή έχουν πάθει ατυχήματα όπως κατάποση αγκιστριού, έχουν καταπιεί σακούλες γιατί τις πέρασαν για τσούχτρες ή χτύπημα κεφαλής όπως η χελώνα στην παρακάτω φωτογραφία.


Η φωτογραφία αυτή μας δείχνει μια χελώνα που έχει πάθει χτύπημα κεφαλής και μας χαιρετά. Έχει μια βίδα στην πλάτη της, επειδή έχει πάθει το χτύπημα και της την έβαλαν για να στερεώνεται η πλάτη της αλλιώς δεν θα είχε ισορροπία.

Στοιχεία Χελώνας
Όνομα: Κλειώ
Βάρος: 42 κιλά
Φύλο: Κορίτσι
Αιτία που νοσηλεύεται στο Αρχελών:
Χτύπημα Κεφαλής

Επίσης υπάρχει και μια μικρή χελωνίτσα εκεί, που έχει πάθει κατάποση αγκιστριού και του δίνουν να τρώει το εσωτερικό του ψαριού ενώ στις μεγάλες χελώνες δίνουν γαρίδες αλλά και ψάρι.

Στοιχεία Χελώνας
Όνομα: Δαμασκηνιά
Βάρος: 2,9 κιλά
Φύλο: Άγνωστο
Αιτία που νοσηλεύεται στο Αρχελών:
Κατάποση Αγκιστριού

Υπάρχουν και κανόνες που πρέπει όλοι να τους τηρούμε:

1. Δεν επιτρέπεται να φωνάζουμε γιατί οι χελώνες θα φοβηθούν πολύ και θα νομίζουν πως θα τους κάνουμε κακό.

2. Απαγορεύεται να ταΐζουμε τις χελώνες.

3. Δεν επιτρέπεται να έχουμε μαζί μας ποτέ μα ποτέ κατοικίδια γιατί θα φοβηθούν οι χελώνες.


Κάντε μια προσπάθεια όλοι σας να βοηθήσετε με το να μην πετάτε σκουπίδια στην θάλασσα, να προσέχουν οι βαρκάρηδες τις χελώνες όταν περνούν και ποτέ να μην ενοχλούμε τα ζώα που βρίσκονται γύρω μας και γύρω σας.

Επίσης τώρα που έχει και ωραίες μέρες μπορείτε να τις επισκεφθείτε τις χελώνες και θα συγκινηθείτε πάρα πολύ γιατί η χελώνα θα σας δώσει το σημάδι να το σκεφτείτε καλά ότι δεν υπάρχουμε μόνο εμείς στον κόσμο αλλά υπάρχουν και τα ζώα και δεν θα ξαναπετάξουμε στην ζωή μας σκουπίδι στην θάλασσα.

Οι δύο λύκοι

Γράμμα από τον
μπαρμπα-Κωσταντή

Κάποιο βράδυ ένας γέρος της ινδιάνικης φυλής των Τσερόκι μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε:

Γιε μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δύο «λύκων» που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.

Ο ένας είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο θεό.

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

–Ποιος λύκος νικάει;

Ο γερο-Ινδιάνος απάντησε απλά:

–Αυτός που ταΐζεις...


ΕΙΚΟΝΑ: http://img801.imageshack.us

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Σοβαρός τραυματισμός από βεγγαλικό

Σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία ένα 7χρονο αγοράκι από τη Δροσιά Χαλκίδας, που τραυματίστηκε από βεγγαλικό.


Λίγο μετά την Ανάσταση, ένας 25χρονος εκτόξευσε φωτοβολίδα ειδικού τύπου στην οποία ανοίγει αλεξίπτωτο. Η φωτοβολίδα έπεσε στην είσοδο του ναού της ενορίας και τραυμάτισε στο πρόσωπο το 7χρονο αγοράκι που ήταν εκεί με τους γονείς του.

Το παιδί μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία στην Αθήνα όπου εισήχθη αμέσως στο χειρουργείο. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών έχασε το αριστερό του μάτι και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο 25χρονος, που συνελήφθη από την Αστυνομία, οδηγήθηκε σήμερα στον εισαγγελέα.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα Ελευθεροτυπία (http://www.enet.gr, 24-04-2011)


Σχόλιο:
Αυτά τα πράγματα δυστυχώς συμβαίνουν χρόνια. Η ενημέρωση όλων μας, ωστόσο, είναι επαρκής... Ένα μικρό μόνο παράδειγμα είναι οι αναρτήσεις μας (και οι πηγές τους!) που βρίσκονται εδώ και εδώ...

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Μια ευχή σε όλους!

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Η ευχή μου είναι να έχετε ένα καλό Πάσχα, μια καλή Ανάσταση και να περνάτε όσο πιο καλά μπορείτε και για αυτό σας αφιερώνω αυτή την ζωγραφιά:

Μεγάλο Σάββατο

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής. Αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στην κάθοδο του Ιησού στον Άδη. Ενώ το σώμα του Ιησού βρίσκεται στον τάφο, η ψυχή του κατέβηκε προσωρινά στον Άδη για να μεταφέρει στους νεκρούς τον λόγο του. Εντωμεταξύ οι Αρχιερείς με την βοήθεια του Πιλάτου, εγκαθιστούν φρουρά έξω από το μνήμα του Χριστού. Αυτό το έκαναν για να μην μπορέσουν οι μαθητές του να κλέψουν το σώμα του, και διαδώσουν ότι αναστήθηκε. Είχαν οι Αρχιερείς τον φόβο να επειδή είχε προαναγγείλει την ανάσταση του ο Ιησούς ενόσω ήταν εν ζωή.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου στις εκκλησίες μας, τελείται η Θεία Λειτουργία της Πρώτης Ανάστασης. Ονομάζεται έτσι γιατί σε κάποιο σημείο της ο Ιερέας προαναγγέλλει την ανάσταση του Χριστού, λέγοντας:  «Ανάστα ο Θεός κρίνων την γην...».


Ίσως η ύπαρξη αυτής της προαναγγελίας να είναι λόγος που το πένθος των πιστών είναι μικρότερο σε σχέση με αυτό της Μεγάλης Παρασκευής. Στα Ιεροσόλυμα η τελετή αφής του Αγίου Φωτός και της Ανάστασης του Κυρίου, γίνονται το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου. Στην Ελλάδα η Λειτουργία της Αναστάσεως γίνεται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά την διάρκεια της Λειτουργίας στις 12 ακριβώς τα μεσάνυχτα σβήνουν τα φώτα της εκκλησίας και ο Ιερέας προβάλλει στην Ωραία Πύλη, κρατώντας σε κάθε χέρι από μια δεσμίδα τριάντα τριών κεριών με το Άγιο Φως, και ψάλλοντας το «Δεύτε λάβετε Φως...».

Στην συνέχεια ιερείς, ψάλτες και πιστοί βγαίνουν στο περίβολο της εκκλησίας όπου γίνεται η ανάγνωση του Ευαγγελίου της Αναστάσεως και ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωή χαρισάμενος». Μετά όλοι οι πιστοί στο τέλος της λειτουργίας μεταφέρουν το Άγιο Φως στα σπίτια τους και το έθιμο θέλει να το φυλάνε και να για να μην σβήσει για σαράντα ημέρες.


Το Μεγάλο Σάββατο όπως είναι και η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρες αυστηρής νηστείας με το λάδι να ανήκει στις απαγορευμένες τροφές. Όσοι δεν έχουν φτιάξει κουλούρια ή τσουρέκια και δεν έχουν βάψει κόκκινα αυγά την Μεγάλη Πέμπτη το Μεγάλο Σάββατο έχουν την τελευταία τους ευκαιρία να το πράξουν.

ΚΕΙΜΕΝΟ: http://el.wikipedia.org

Πασχαλινά

Γράμμα από τον
μπαρμπα-Κωσταντή



Καλό Πάσχα

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Καλό Πάσχα σε όλους!


Καλή Ανάσταση και καλή αρχή στο σχολείο μετά!

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Ο Πανάγιος Τάφος

Γράμμα από τον
μπαρμπα-Κωσταντή

Δείτε εννέα εικόνες από τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ σε πανοραμική θέα 360 μοιρών!

Επιλέξτε φωτογραφία από τη λίστα κάτω αριστερά και περιηγηθείτε στο Ναό της Αναστάσεως, το σπουδαιότερο μνημείο του Χριστιανισμού:

Πατήστε στην εικόνα

Μεγάλη Παρασκευή

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Την Μεγάλη Παρασκευή οι χριστιανοί όλου του κόσμου, ζουν την κορύφωση του Θείου Δράματος. Είναι η ημέρα των Παθών του Ιησού, που είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στις τελευταίες ώρες πριν την Σταύρωση μας υπενθυμίζει τα παρακάτω γεγονότα.

Ο Χριστός μετά την σύλληψη του στο Όρος των Ελαιών δικάστηκε και καταδικάστηκε από τους Αρχιερείς. Η δίκη ήταν τυπική αφού η ετυμηγορία είχε αποφασιστεί πριν καν συλληφθεί, οι Αρχιερείς ήθελαν τον θάνατο του. Επειδή όμως δεν είχαν την νόμιμη εξουσία, έπρεπε η καταδικαστική απόφαση να απαγγελθεί από τον Ρωμαίο διοικητή. Τα χρόνια εκείνα ο διοικητής της Ιερουσαλήμ ήταν ο Πιλάτος, σε αυτόν σύρθηκε ο Ιησούς, ενώ το πλήθος μετά από παρότρυνση των Αρχιερέων, φωνάζοντας ζητούσε την Σταύρωση του. Υπήρχε το έθιμο, την ημέρα του Εβραϊκού Πάσχα, οι Ρωμαίοι να απελευθερώνουν έναν Εβραίο κατάδικο. Ο Πιλάτος θέλοντας να μην έχει την ευθύνη της σταύρωσης του Χριστού, ζήτησε από το πλήθος να διαλέξει ανάμεσα στον Θεάνθρωπο και στο Βάραβα έναν στασιαστή και φονιά, ποιος θα ήταν αυτός που θα απελευθερώνονταν. Το πλήθος διά βοής επέλεξε να αφεθεί ελεύθερος ο Βάραβας.


Αμέσως μετά και με την εντολή πλέον του Πιλάτου, ο Χριστός οδηγείται στην εσωτερική αυλή του Πραιτωρίου (του διοικητηρίου δηλαδή των Ρωμαίων). Εκεί οι στρατιώτες του φορούν μια πορφύρα και ένα αγκάθινο στεφάνι. Χλευαστικά αποκαλώντας τον «Βασιλιά των Ιουδαίων», τον χτυπούν και τον φτύνουν. Η ώρα της Σταύρωσης έχει φτάσει.


Φορτωμένος ο Ιησούς με τον Σταυρό στον οποίο και θα σταυρωθεί, οδηγείται προς τον λόφο του Γολγοθά. Στον δρόμο δεν αντέχει άλλο το βάρος του Σταυρού και πέφτει. Οι Ρωμαίοι επιβάλουν στον Σίμωνα τον Κυρηναίο που διερχόταν από εκείνο το σημείο, να μεταφέρει αυτός τον Σταυρό του Μαρτυρίου. Τελικά στις 9 η ώρα το πρωί, ο Ιησούς σταυρώνεται. Το Μαρτύριο του Χριστού κράτησε έξι ώρες, στις 3 η ώρα το μεσημέρι παρέδωσε το πνεύμα του, αφού προηγουμένως είχε συγχωρήσει όσους ευθύνονταν για τον θάνατο του.


Επειδή όμως το Σάββατο απαγορεύονταν οι κηδείες, ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία κρυφός μαθητής του Χριστού, ζήτησε από τον Πιλάτο να πάρει το σώμα του και να το ενταφιάσει. Η άδεια του δόθηκε και έτσι τυλίγοντας το σώμα του Χριστού σε σεντόνι, τον ενταφίασε σε ένα μνήμα λαξευμένο σε βράχο. Το άνοιγμα του μνήματος κλείστηκε σε μια μεγάλη πέτρα.

Η τελετή της Αποκαθήλωσης γίνεται στις εκκλησίες μας, το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής. Ενώ το βράδυ της ίδιας μέρας τελείται η περιφορά του Επιτάφιου. Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πένθιμα όλη την διάρκεια της ημέρας. Η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και απαγορεύει ακόμη και το λάδι. Πολλοί πιστοί συνηθίζουν να πίνουν λίγο ξύδι, εις ανάμνηση αυτού που έδωσαν στον Ιησού όταν ζήτησε νερό τις τελευταίες στιγμές της ζωής του. Το έθιμο απαγορεύει κάθε εργασία την ημέρα αυτή. Σε πολλές περιοχές φτιάχνουν ένα ομοίωμα του Ιούδα, και μετά την περιφορά του επιταφίου το παραδίδουν στη φωτιά. Τα λουλούδια του επιταφίου, μοιράζονται στους πιστούς οι οποίοι τα φυλούν μαζί με τις εικόνες σπίτι τους. Τέλος αυτή την ημέρα συνηθίζεται οι πιστοί να επισκέπτονται τους τάφους των νεκρών συγγενών και φίλων.


ΚΕΙΜΕΝΟ: http://el.wikipedia.org

Πυροτεχνήματα χωρίς ατυχήματα!

Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»
ενημερώνει:

Τα πυροτεχνήματα πωλούνται και χρησιμοποιούνται κυρίως την περίοδο του Πάσχα. Χωρίς την απαιτούμενη προσοχή, όμως, τα πυροτεχνήματα μπορούν να αποτελέσουν αιτία σοβαρού τραυματισμού τόσο για αυτόν που τα χρησιμοποιεί, όσο και για τους γύρω του. Για το λόγο αυτό:


Προσέχουμε τι είδους πυροτεχνήματα αγοράζουμε και από πού, γιατί ορισμένα από αυτά μπορεί να είναι επικίνδυνα.

Δεν κατασκευάζουμε μόνοι μας πυροτεχνήματα, διότι κινδυνεύουμε  να πάθουμε σοβαρά εγκαύματα.

Δε μεταφέρουμε δυναμιτάκια στην τσέπη μας. Με την τριβή και μόνο είναι δυνατόν να ανάψουν και να προκαλέσουν σοβαρά εγκαύματα.


Δεν πετάμε δυναμιτάκια σε άλλους, ούτε αστειευόμενοι.

● Προσέχουμε να μην ανάβουμε βεγγαλικά κοντά στο πρόσωπό μας και στα μαλλιά μας ή κοντά σε εύφλεκτα υλικά.

● Δε χρησιμοποιούμε πυροτεχνήματα μέσα σε πολύ κόσμο, ώστε να μην τραυματίσουμε κάποιον άθελά μας.

● Δε χρησιμοποιούμε πυροτεχνήματα κοντά σε ξερά χόρτα, ώστε να μην προκαλέσουμε πυρκαγιά.


Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»
είναι μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει σκοπό
να συμβάλει στην καθοριστική μείωση των παιδικών ατυχημάτων
και των συνεπειών τους

ΚΕΙΜΕΝΟ: http://www.pedtrauma.gr. ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ: εφημερίδα Ελευθεροτυπία (22.04.2011). ΕΙΚΟΝΕΣ: http://akrasakis.blogspot.com, http://www.tsantiri.gr

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Μεγάλη Πέμπτη

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Η Μεγάλη Πέμπτη σύμφωνα με τον Χριστιανισμό είναι η ιερή μέρα κατά την οποία εορτάζεται ο Μυστικός Δείπνος του Ιησού Χριστού με τους 12 Αποστόλους. Η ημέρα αυτή είναι η τέταρτη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, της εβδομάδας δηλαδή η οποία προηγείται και καταλήγει στη γιορτή του Πάσχα. Της Μεγάλης Πέμπτης προηγείται η Μεγάλη Τετάρτη και ακολουθεί η Μεγάλη Παρασκευή. Το χρονικό διάστημα στο οποίο μπορεί να εμπέσει η Μεγάλη Πέμπτη είναι πάντοτε μεταξύ 19 Μαρτίου και 29 Απριλίου, για όλες τις Εκκλησίες είτε Ανατολικές είτε Δυτικές, ημερομηνίες οι οποίες λόγω της διαφοράς των 13 ημερών (για τον 21ο αιώνα) μεταξύ παλαιού και νέου ημερολογίου, αντιστοιχούν στο διάστημα μεταξύ 1 Απριλίου και 5 Μαΐου για όσες Ορθόδοξες Εκκλησίες ακολουθούν το διορθωμένο ιουλιανό (νέο) ημερολόγιο.


Η Ορθόδοξη Εκκλησία για τον καθορισμό του κύκλου των κινητών εορτών ακολουθεί το Ιουλιανό ημερολόγιο, κατά το οποίο η Μεγάλη Πέμπτη μπορεί να εμπέσει, κατά τον 21ο αιώνα, σε οποιαδήποτε ημερομηνία μεταξύ 19 Μαρτίου και 22 Απριλίου για τις Εκκλησίες που ακολουθούν το αυθεντικό ιουλιανό (παλαιό) ημερολόγιο (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, τα Πατριαρχεία Ρωσίας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας και το Άγιο Όρος), καθώς και για τους Ορθόδοξους Παλαιοημερολογίτες, και μεταξύ 1 Απριλίου και 5 Μαΐου για όσες Εκκλησίες ακολουθούν το διορθωμένο ιουλιανό (νέο) ημερολόγιο (Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας και η Εκκλησία της Ελλάδος).

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία η ημέρα είναι αφιερωμένη στην ανάμνηση τεσσάρων γεγονότων τα οποία περιγράφονται στα Ευαγγέλια και τα οποία συνέβησαν σύμφωνα με τις ευαγγελικές αναφορές πριν την Σταύρωση.


1. Ο Μυστικός Δείπνος δηλαδή το δείπνο του Ιησού Χριστού με τους 12 Αποστόλους, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου
(26, 17-30α), του Μάρκου (14, 12-26) και του Λουκά (22, 7-23).


2. Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλαδή το πλύσιμο των ποδιών των 12 Αποστόλων από τον Ιησού Χριστό, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου (23, 6-12), του Λουκά (22, 24-28) και του Ιωάννη
(13, 1-20).


3. Η Υπερφυής Προσευχή, δηλαδή η προσευχή του Ιησού προς τον Πατέρα του μετά τον Μυστικό Δείπνο και λίγο πριν την σύλληψη του, όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (17, 1-26).


4. Η Προδοσία του Ιούδα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη του Ιησού, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου (26, 47-56), του Μάρκου (14, 43-50), του Λουκά (22, 47-53) και του Ιωάννη (18, 1-11).


Σύμφωνα με την διευθέτηση των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας, κατά την οποία ο εσπερινός και ο όρθρος τελούνται την κάθε ημέρα αντιστοίχως το πρωί και το βράδυ της προηγούμενης ημέρας, ο Εσπερινός της Μεγάλης Πέμπτης τελείται το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης μαζί με την Λειτουργία των Προηγιασμένων και ο Όρθρος το εσπέρας της Μεγάλης Τετάρτης, μετά το Ευχέλαιο. Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης τελείται ο εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής μαζί με την Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Οι Ιερείς κατά την ετοιμασία της Θείας Κοινωνίας εξάγουν δύο «αμνούς» (το μέρος του άρτου το οποίο μεταβάλλεται σε σώμα Χριστού) και διατηρούν το ένα αφού τον τεμαχίσουν και τον αποξηράνουν, σε ασφαλές σημείο (μέσα στο αρτοφόριο πάνω στην αγία τράπεζα) για έναν ολόκληρο χρόνο για την κοινωνία των πιστών σε έκτακτες περιπτώσεις. Το βράδυ τελείται ο Όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής, στον οποίο αναπαριστάται το Θείο Δράμα της Σταύρωσης και διαβάζονται τα δώδεκα ευαγγέλια που περιγράφουν τα γεγονότα από την σύλληψη έως και την ταφή του Χριστού. Εκείνη την μέρα, σε πολλές χώρες είναι έθιμο να βάφονται τα αυγά με κόκκινο χρώμα, προς τιμήν του γεγονότος της Σταύρωσης του Χριστού.


ΚΕΙΜΕΝΟ: http://el.wikipedia.org

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Μεγάλη Τετάρτη

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Η Μεγάλη Τετάρτη  είναι αφιερωμένη στην μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας, που μετανόησε, πίστεψε στο Χριστό και άλειψε τα πόδια του με μύρο.


Το πρωί τελείται ο εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης και Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία. Το απόγευμα γίνεται η λειτουργιά του Ευχέλαιου και η τελετή του Νιπτήρος όπου είναι και ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης που αναφέρεται σε τέσσερα γεγονότα. Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Ιησού Χριστό, τον Μυστικό Δείπνο, την Προσευχή του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών και την προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή των παθών του Χριστού.


ΚΕΙΜΕΝΟ: http://el.wikipedia.org

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Μεγάλη Τρίτη

Από την Γκρέτα Αστεράκη

Σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο καθιερώθηκε να ονομάζεται Μεγάλη Τρίτη η ημέρα Τρίτη της Μεγάλης Εβδομάδας ή Εβδομάδας των Παθών του Ιησού Χριστού.


Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, σύμφωνα με το τηρούμενο Μηναίο ή Μηνολόγιο, η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη αφενός στη μνεία του ιερού ευαγγελίου αναφέρεται στη δριμύτατη καταγγελία του Ιησού κατά των θρησκευτικών αρχηγών του Ισραήλ, των Γραμματέων και των Φαρισαίων, και αφετέρου στη παραβολή των δέκα παρθένων.


Στον όρθρο διαβάζεται από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (22,15-23,19) η καταδίκη των Φαρισαίων. Στην Ακολουθία συνεχίζεται η ανάγνωση από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου όπου γίνεται λόγος για το Τέλος. Γι' αυτό μιλούν και οι δύο παραβολές της ημέρας.

Η πρώτη παραβολή είναι των δέκα παρθένων. Πέντε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι και είχαν πάρει μαζί με τα λυχνάρια τους και αρκετό λάδι, πέντε ήσαν μωραί, τα λυχνάρια τους έσβησαν και δεν έγιναν δεκτές στο γαμήλιο δείπνο.


Η άλλη παραβολή είναι των ταλάντων που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Το βράδυ ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης οπού είναι αφιερωμένη για την αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47) που δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας. Το τροπάριο της Κασσιανής.

ΚΕΙΜΕΝΟ: http://el.wikipedia.org